Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
ΟΙ ΦΙΛΕΣ
Για οποιαδήποτε επικοινωνία απευθυνθείτε στη διεύθυνση: zachs75subs@gmail.com
Με συγχωρείτε, σινιόρα.
- Ή μήπως είναι σινιορίνα; - Όποιο προτιμάς.
Πρέπει να πάω στο δωμάτιο 112. Κανείς δεν απαντά.
Το πασπαρτού δεν πιάνει επειδή το κλειδί βρίσκεται στην κλειδαριά.
Πήγαινε.
Θεέ μου, είναι νεκρή!
Εμπρός; Εμπρός;
Σινιορίνα, παρακαλώ πείτε στον διευθυντή να καλέσει γιατρό στο δωμάτιο...
Ποιος είναι ο αριθμός; Πρέπει να ξέρετε από πού καλώ.
Ναι, 112. Κάποιος δεν είναι καλά.
Παρακαλώ, πείτε στην σινιορίνα Σαβόνε ότι είναι εδώ η σινιόρα Ντε Στέφανι.
Έφυγε από το ξενοδοχείο.
- Πότε; - Σήμερα το πρωί.
Μην κάθεστε σας ηλίθιος και μάθετε.
112.
Στείλτε την.
- Είπατε 10:30, έτσι δεν είναι; - Περίπου τότε.
Δεν κοίταζα την ώρα, απλά ξέρω ότι ήταν πολύ αργά για μένα.
Έπρεπε ήδη να είχα πάει στο ατελιέ.
- Είμαι εδώ στο Τορίνο για δουλειά. - Τι δουλειά;
Ο οίκος μόδας Φερέρι στη Ρώμη ανοίγει ατελιέ στο Τορίνο, θα το διευθύνω εγώ.
- Μου δείχνετε κάποια ταυτότητα; - Την έχω παραδώσει στη ρεσεψιόν.
- Με συγχωρείτε. - Περάστε μέσα.
- Έψαχνα για... - Την σινιορίνα Ροζέτα Σαβόνε, περάστε.
Μπορείτε να μου πείτε τι συνέβη εδώ;
- Το όνομά σας, παρακαλώ. - Είναι αστυνομικός.
Αστυνομικός;
Με λένε Μομίνα Ντε Στέφανι. Ήρθα για να συναντηθώ με μια φίλη.
Η φίλη σας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Δεν είναι καλά.
Γιατί δεν είναι καλά; Τι της συνέβη;
- Μίλησα μαζί της χθες βράδυ. - Εσείς την επιστρέψατε;
Όχι, πήγαμε μαζί σ' ένα πάρτι. Επέστρεψα περίπου 2 π.μ. και την άφησα εκεί.
Δοκίμασα να την πάρω σήμερα το πρωί, αλλά κανείς δεν απάντησε.
Το τηλεφωνικό κέντρο εδώ είναι τρομακτικό, οπότε ήρθα κατευθείαν.
- Ήμουν στην περιοχή. - Θα μου πείτε τον αριθμό σας, παρακαλώ;
62146.
Πώς είναι; Τι της συνέβη;
Πήρε πάρα πολλά υπνωτικά χάπια.
Ήθελε να αυτοκτονήσει;
Πιστεύετε ότι έχει σχέση με αυτοκτονία;
Εγώ; Πέθανε; Πού την έχουν πάει;
- Όχι, δεν πέθανε. - Σας ευχαριστώ, σινιόρα.
- Ποια είναι αυτή η σινιόρα; - Διαμένω εδώ στο ξενοδοχείο.
- Το δωμάτιό μου είναι το παραδίπλα. - Σας ευχαριστώ, σινιόρα.
Σινιόρα!
Με συγχωρείτε, ήθελα να σας μιλήσω.
Συναντηθήκαμε πριν από λίγο.
- Λυπάμαι, βιάζομαι. - Κι εγώ βιάζομαι.
Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο, προς τα πού πηγαίνετε;
- Στην οδό Ρόμα. - Υπέροχα, θα περπατήσω μαζί σας.
Ήθελα να σας μιλήσω γι' αυτήν την κοπέλα. Είναι τόσο ηλίθια.
Παρατηρήσατε κάτι; Η Ροζέτα είναι η καλύτερη φίλη μου.
Ξέρω μόνο όσα ξέρετε κι εσείς.
Βρήκατε επιστολή; Έτσι λένε ότι γίνονται αυτά. Αφήνεις γράμμα στο κομοδίνο.
Όχι, δεν είδα τίποτα. Ξέρετε, στην έξαψη της στιγμής...
Με εξέπληξε που ήταν ντυμένη, φορούσε μάλιστα τα σκουλαρίκια της.
- Τότε μπήκε κάποιος. - Καταλαβαίνω.
Είναι το μόνο πράγμα που μου άφησε ο σύζυγός μου.
Ζω μόνη μου, είναι καλύτερο και για τους δυο μας.
- Είναι ο αρχιτέκτονας εδώ; - Ποιος αρχιτέκτονας;
- Ποιος είναι ο υπεύθυνος εδώ; - Ρωτήστε εμάς.
Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ; Πού είναι ο κος Πεντρόνι;
- Αρχιτέκτονας κος Πεντρόνι; Ποιος είναι; - Ο ψηλός ξανθός.
- Ο μηχανικός; - Τέτοια ώρα δεν είναι εδώ.
- Πού είναι τότε. - Σήμερα είναι στη Μαντόνα Ντι Καμπάνια.
Φώναξε τον βοηθό.
Κάρλο!
- Πώς μπορώ να βοηθήσω; - Πού είναι το τηλέφωνο;
Αν ήρθατε να τηλεφωνήσετε, έχετε έρθει σε λάθος μέρος.
Γράψατε και μου είπατε ότι θα το εγκαταστήσετε την περασμένη Δευτέρα.
- Είστε η σινιόρα από τη Ρώμη; - Ναι, ακριβώς.
Και είμαστε ακόμα σ' αυτό το μπάχαλο! Δεν το πιστεύω!
- Τα έργα βαίνουν αισίως. - Ποιο απ' όλα;
Θα αστειεύεστε! Υποτίθεται ότι θα τελειώνατε μέχρι το Σάββατο.
- Το Σάββατο στις 25. - Εγώ απλά ακολουθώ εντολές.
Φυσικά και το κάνετε.
- Πού είναι ο αρχιτέκτονας; - Θα του τηλεφωνήσω.
Πήγαινε κάτω και πάρε τον αρχιτέκτονα, πες του η σινιόρα από τη Ρώμη είναι εδώ.
- Πού είναι; - Να πάτε να τον βρείτε.
Θα πάω, θα σας την κάνω τη χάρη.
- Πόσοι δουλεύετε εδώ; - Πέντε.
Ένας είναι άρρωστος, βασικά δύο είναι.
Μόλις είναι να γίνει δουλειά, οι επιδημίες εξαπλώνονται.
- Τα ίδια είναι και κάτω; - Περίπου.
Δεν είναι εκεί.
Λάβαμε το τελευταίο τηλεγράφημα χθες το πρωί.
Όλα έδειχναν να πηγαίνουν όπως είχαν προγραμματιστεί.
Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο αρχιτέκτονας ήθελε να μην έρθουμε.
- Δώσε μου τον αριθμό. - Μα μόλις τον κάλεσα.
- Έχετε κέρμα; - Κι άλλο κέρμα;
Μη ρωτάς.
- Είναι όμορφη, ποια είναι; - Μια σινιόρα από τη Ρώμη.
- Η ιδιοκτήτρια; - Σχεδόν.
- Ποιος είναι ο αριθμός; - 36252.
Λυπάμαι που δυσανασχετείτε, σινιορίνα.
Μα δε νομίζετε ότι πρέπει να κατηγορείτε αυτόν που το αξίζει;
Δεν είναι εκεί. Πώς να τον κατηγορήσω όταν δεν είναι εκεί;
Οι αρχιτέκτονες κοιμούνται.
- Τι ώρα ξυπνάει ο κόσμος στο Τορίνο; - Εξαρτάται, εγώ ξυπνάω στις έξι.
Εσείς δεν έχετε καμιά σχέση, μη με κάνετε να χάσω την υπομονή μου.
Νάτος.
Εφημερίδα Λα Στάμπα! Λα Στάμπα!
Επιτέλους, δεν είναι εύκολο να σας βρω. Ειδικά τα πρωινά. Είμαι εξοργισμένη!
Μη το λέτε αυτό, εγώ είμαι πολύ ευτυχής που σας συναντώ.
Δεν περίμενα να είστε τόσο νέα και...
Σας παρακαλώ!
- Θα θέλατε ένα απεριτίφ; - Όχι. Θέλω να φύγω αμέσως.
Όπως επιθυμείτε, αλλά ένα στο πόδι. Ξηρό βερμούτ ή καμπάρι;
- Δεν πίνω. - Μα είναι η τέλεια ώρα!
Στείλτε δύο Μαρτίνι και δύο ξηρά βερμούτ. Ευχαριστώ.
Βάλτε το στο λογαριασμό μου.
- Αντίο. - Αντίο.
Περιμένετε, σινιορίνα! Μην κάνετε έτσι.
Μας κοροϊδέψατε. Μας γελοιοποιήσατε!
- Αποδέχομαι τις προσβολές σας. - Σήμερα έχει 22!
Ακόμη και μωρό μπορεί να δει ότι δε θα τελειώσετε μέχρι τις 25!
Το λέτε επειδή έχετε μωρά;
Τα κοπλιμέντα δεν πιάνουν σε μένα.
Δεν έχω μωρά, μα θα μπορούσα να έχω. Εσείς όμως σίγουρα δεν έχετε.
Μα τι λέτε;
Πάνω απ' όλα, για να έχετε παιδιά, πρέπει να είστε υπεύθυνος.
- Πώς είναι; - Θέλει να δει την σινιόρα.
Μα εγώ είμαι η μητέρα της!
Τι συνέβη, Ροζέτα; Πώς μπόρεσες;
- Μαμά... - Ναι, η μαμά, τρελάθηκες μου φαίνεται.
Δες το πρόσωπό σου! Ανησύχησα όλο το βράδυ.
Το πρόσωπό μου λογικά έχει γίνει... Δες εδώ!
- Πώς είναι; - Ωραία, είσαι εδώ.
Αν είσαι εδώ, σημαίνει ότι ξέρεις ήδη.
- Θέλω να την δω. - Δε μπορείς. Τι συνέβη χτες βράδυ;
Χθες βράδυ, μισό... Δε θυμάμαι.
Μα ήμασταν μαζί. Όταν έφυγα, η Ροζέτα ήταν μαζί σου.
Δεν ήταν! Την είδα μόνο μια φορά.
Έφυγε με τον Φράνκο όταν έφυγες κι εσύ.
- Τον Φράνκο Μπούτσι; - Της είχε κολλήσει όλο το βράδυ!
Λυπάμαι που αναστατωθήκατε, μα προφα- νώς δεν έχετε συνηθίσει τέτοιες εργασίες.
Πάντα έτσι γίνεται.
Όλα δείχνουν ότι απέχουν χιλιόμετρα απ' το να τελειώσουν, αλλά ξαφνικά...
Δεν έχετε δει ποτέ πρόβα τζενεράλε στο θέατρο;
Λογικά σκέφτονται: "Αναρωτιέμαι πώς θα είναι στη σκηνή".
Αλλά θαύματα συμβαίνουν, πάντα συμβαίνουν.
Τουλάχιστον στην Ιταλία, ειδικευόμαστε στα θαύματα.
Προτιμώ να βασίζομαι στις δυνάμεις μου. Σ' αυτό είμαι συνηθισμένη.
Το διακρίνω αυτό, προσπαθώ να το υιοθετήσω.
Βασικά, το έχω ήδη υιοθετήσει.
Ξέρετε ότι δεν έχουμε πάει για φαγητό σήμερα;
Αν σκοπεύετε να συνεχίσετε έτσι, θα πρέπει να γράψω τη διαθήκη μου.
Αν μου έχει απομείνει καθόλου δύναμη!
Μπορείτε να γράψετε τη διαθήκη σας.
Όχι μόνο δε θα έχετε χρόνο για φαγητό, δε θα έχετε χρόνο για ύπνο.
Θέλω οι εργάτες να έχουν τελειώσουν μέχρι το Σάββατο.
Φυσικά.
Να μην προσλάβουμε ξανά επιπλέον εργάτες;
Γιατί όχι; Οι φτωχοί εργάτες, είναι τόσο καλοί!
Τι θα λέγατε για επιπλέον σοβατζήδες;
Το κόστος για όλη αυτή την επιπλέον εργασία δε θα πέσει σε μένα.
Θα πληρώσω όσα αναφέρθηκαν.
Θα το θεωρούσα προσβολή αν γινόταν κάτι διαφορετικό.
Θα πάμε επάνω τότε;
- Φράνκο, σε περιμένουμε. - Έρχομαι.
Κι η αστυνομία έχει μπερδευτεί.
Τι μπορώ να κάνω αφού δεν ξέρω τίποτα;
- Είναι αδύνατο, έφυγε μαζί σου. - Αλήθεια, θέλεις να μάθεις;
Ήμασταν στο αυτοκίνητο και μιλούσαμε.
- Τι είπε; - Τίποτα.
Ήμουν κουρασμένος. Τη ρώτησα αν ήθελε να κάνει μια βόλτα.
Είπε όχι και την πήγα στο ξενοδοχείο.
- Την ανέβασες στο δωμάτιο; - Όχι! Απλά την πήγα εκεί.
Νόμιζα ότι ήταν σωστό άτομο. Πρώτα με επιδίωξε, μετά με παράτησε!
Φράνκο; Για όνομα!
Κάνε ό,τι θέλεις, εγώ δεν ξέρω τίποτα.
Μα δεν πέθανε καν, όλα αυτά μου φαίνονται λίγο γελοία.
Αντίο.
- Τι έγινε; - Τίποτα, η Ρόζετα μέθυσε πάρα πολύ.
Γιατί δεν μιλάμε στην Ροζέτα όταν θα αισθανθεί καλύτερα;
Προφανώς δεν την ξέρεις καλά. Δεν πρόκειται να πει τίποτα.
Τι τότε;
- Πάω στο νοσοκομείο. - Κι εγώ.
- Δε θέλει να δει κανέναν. - Αφού πας εσύ, γιατί να μην έρθω κι εγώ;
Άκου, η Ροζέτα δεν πήρε το Βερονάλ για να σε πικάρει.
Τζιάνι! Μπορείς να με πετάξεις ως την πόλη;
Πάμε!
Εμπρός;
Βρήκα κάτι έξω.
Κάτι πολύ σημαντικό. Πρέπει να βρούμε έναν τηλεφωνικό αριθμό.
- Είστε η μόνη που μπορεί να βοηθήσει. - Εγώ;
Συγνώμη.
Δεν έχω σταματήσει από το πρωί.
Με συγχωρείτε...
- Πώς είναι η φίλη σας; - Είναι καλύτερα.
Στράγγισαν το στομάχι της, είναι απαίσιο.
Αλλά πριν καταπιεί αυτά τα ρημαδοχάπια,
χθες βράδυ η Ροζέτα προσπάθησε να καλέσει κάποιον αρκετές φορές.
Είμαι σίγουρη ότι η αστυνομία γνωρίζει τον αριθμό κι ότι θα πει στους γονείς της.
Αλλά εν τω μεταξύ;
Δεν καταλαβαίνω.
Πρέπει να μάθουμε ποιον ήθελε να βρει.
Αν μπορούσα να μάθω, θα καταλάβαινα γιατί ήθελε ν' αυτοκτονήσει.
Είναι λογικό, δεν ξέρετε τίποτα για τη Ροζέτα κι εμένα.
Αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι γονείς της δεν της σημαίνουν τίποτα.
- Τι μπορώ να κάνω; - Ζείτε σ' αυτό το ξενοδοχείο.
Να πληρώσουμε την τηλεφωνήτρια που δούλευε χτες βράδυ με 3000 λιρέτες.
Δεν κάνουμε τίποτα στραβό, βοηθούμε απλά τη Ροζέτα.
Δεν ξέρω, ειλικρινά. Μπορώ να προσπαθήσω.
Υπάρχει μια σερβιτόρα που φαίνεται καπάτσα.
- Να προσπαθήσουμε; - Ναι!
Έχω την εντύπωση ότι ντύνεστε ωραία. Συνήθως οι μοδίστρες δείχνουν ατημέλητες.
Μετά βίας...
Βάζετε κρέμα νύχτας!
Ναι, συνήθως οι γυναίκες προτιμούν ακριβά προϊόντα,
αλλά προτιμώ τις άλλες.
Τις ποιες;
Η μοδίστρα μας στη Ρώμη πωλεί προϊόντα Ζινέ.
Είναι μικρή μάρκα καλλυντικών, την έχετε ακούσει;
- Όχι. - Δείτε,
βάζετε στο πρόσωπο, μετά σκουπίζεστε με καυτή φανέλα κι αμέσως με παγωμένη.
Χαλαρώνει την επιδερμίδα.
Αυτό χρειάζομαι. Μερικά πρωινά ξυπνάω και το πρόσωπό μου φαίνεται τρομακτικό!
Αν κοιμηθώ αργά, νιώθω το πρόσωπό μου πρησμένο.
Η ζωή μπορεί να γίνει τόσο αδυσώπητη!
Εμπρός.
Ακούστε, μπορείτε να μου κάνετε μια χάρη;
Ποια εργαζόταν τηλεφωνήτρια χθες βράδυ;
Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε, αυτά τα κεραμικά που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο...
Ανοησία μου!
Συγνώμη.
- Νένε! - Τι είναι, Λορέντζο;
- Αυτός ο άνδρας θέλει να σου μιλήσει. - Δεν είναι δικά σας;
Είναι δικά μου, τα βάζουμε στην προθήκη...
- Είναι προς πώληση; - Αν υπάρχει κάτι που σας ενδιαφέρει.
Ναι, είναι πολύ ωραία.
- Πώς είσαι, Μομίνα; - Μια χαρά.
- Από 'δώ η Κλέλια, φίλη από τη Ρώμη. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ήρθε στο Τορίνο για ν' ανοίξει ατελιέ, όχι για ν' αγοράσει έργα ζωγραφικής!
Περάστε μέσα.
Χαίρετε.
Εκεί είναι.
Ποτέ δεν την έχεις ζωγραφίσει ομορφότερη.
Αλλά από τη στιγμή που έγινες μοντέρνος ζωγράφος, έχεις κάνει πάρα πολλά.
- Την αναγνωρίζεις; - Φυσικά, είναι η Ροζέτα.
- Τι τρέχει; - Πότε την είδες τελευταία φορά;
Πάει λίγος καιρός.
Προσπάθησε ν' αυτοκτονήσει. Σχεδόν να το πετύχαινε.
Όχι! Γιατί;
- Είσαι σίγουρος ότι δεν ξέρεις; - Εγώ;
Ευτυχώς υπάρχει μια σινιορίνα εδώ που υπήρξε μάρτυρας.
Πριν αποπειραθεί, προσπάθησε απεγνωσμένα να έρθει σ' επαφή μαζί σου!
- Μ' εμένα; - Μίλα.
Τι συνέβαινε μεταξύ σας;
Της έκανα απλά πορτρέτο, αυτό συνέβη!
Και οι γονείς της δε μ' έχουν πληρώσει ακόμα!
Ίσως η Ροζέτα θεώρησε ότι ήταν δώρο.
Δώρο; Για ποιο λόγο ακριβώς;
Ούτε καν την ξέρω.
Τη ξέρω, όπως ξέρω πολύ κόσμο. Ίσως λιγότερο, δεν ήταν εύκολη στις σχέσεις.
Ακόμη και το πορτρέτο δεν ήταν εύκολο! Η Νένε ήταν πάντα εδώ όταν ερχόταν.
- Σωστά, Νένε; - Τι, αγάπη μου;
Είπε ότι η Ροζέτα προσπάθησε ν' αυτοκτονήσει.
Η Ροζέτα;
Φαίνεται ότι το έκανε για μένα!
Είναι ικανή να το έχει πιστέψει!
Τι έπαθες τώρα εσύ;
Πρέπει να παραδεχτείς ότι οι συνθήκες είναι περίεργες.
Εγώ αν ήθελα ν' αυτοκτονήσω, θα ήθελα να μιλήσω με κάποιον,
- αλλά σίγουρα όχι με σένα. - Είναι θέμα γούστου.
Φυσικά. Δε θέλω να επικρίνω το γούστο της, απλά θέλω να μάθω το γιατί.
- Πρέπει να υπάρχει ένας λόγος. - Δεν είμαι εγώ, εντάξει;
Αποπλανημένη και εγκαταλελειμμένη. Από ποιον; Από μένα.
Δε θα με εξέπληττε καθόλου!
Χρειάζεται μια γυναίκα να τον αγαπά μέχρι και να του βουρτσίζει τα δόντια!
Μη με κάνεις να γελάω.
Και πώς ξέρεις ότι ήθελε να μιλήσει σε μένα;
- Ίσως ήθελε να μιλήσει μ' αυτήν. - Όχι.
- Γιατί όχι; - Επειδή...
Αν είναι να ξέρεις, η Ροζέτα δεν έτρεφε καμία στοργή και φιλία γι' αυτήν.
- Έτσι νομίζεις εσύ. - Είναι αλήθεια, λέω αυτό που ξέρω!
Γιατί δεν μας προσφέρετε λίγο τσάι;
Πάμε στο άλλο δωμάτιο. Έρχεσαι, Λορέντζο;
Πηγαίντε, έρχομαι.
Πήγαινε, Μομίνα. Η Νένε θέλει να σας ρωτήσει πολλά.
Έχει πειστεί ότι ανάμεσα στη Ροζέτα κι εμένα...
Θέλεις να μάθεις;
Η Ροζέτα δεν αυτοκτόνησε, εγώ την σκότωσα.
Καλησπέρα.
- Πώς είσαι; - Καλησπέρα.
- Σε αναστατώνουμε στο χώρο σου. - Παρακαλώ, σαν το σπίτι σας!
- Έχει δουλειά εκεί έξω; - Όχι τώρα.
Πάω έξω.
- Είστε από το Τορίνο, σινιορίνα; - Έφτασε σήμερα το πρωί.
Τη συνάντησα σήμερα το πρωί. Ζει στο ξενοδοχείο που διαμένει η Ροζέτα.
Πόσο ανόητος, ο Λορέντζο ήταν ειλικρινής.
Δεν το είδες; Πώς γίνεται να μην το κατάλαβες;
Ο Λορέντζο έχει αλλάξει πολύ τώρα τελευταία.
Μπορεί να ερωτεύτηκε οποιαδήποτε άλλη.
Έλα τώρα, απλά ζηλεύει την επιτυχία σου, αυτό είναι το λάθος του.
Κι αυτό μ' ανησυχεί.
Θα φτάσει να με μισεί στο τέλος, καταλαβαίνεις;
Χαίρετε; Μπορείτε να φέρετε τρία τσάγια, παρακαλώ;
Είμαι πολύ κουρασμένη. Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο.
Η σινιορίνα το μόνο που ακούει να λέμε είναι για άτομα που δεν γνωρίζει καν!
Δε μ' ενοχλεί, νιώθω ήδη σαν να σας γνωρίζω ανέκαθεν.
Είναι δύσκολο να το εξηγήσεις.
Έφυγα από το Τορίνο όταν ήμουν παιδί, δούλευα πάντα.
Ποτέ δεν είχα χρόνο να κάνω φίλους.
Νιώθω πως πρέπει να εμπιστευόμαστε μεταξύ μας.
Είστε πολύ ωραίο άτομο. Ελπίζω να γίνουμε φίλες.
- Ας καθίσουμε. - Ναι.
- Σινιορίνα, τα τζάμια έφτασαν. - Τι περιμένεις;
Όχι, μόλις έρχονται.
- Με συγχωρείτε. - Κανένα πρόβλημα.
- Έχουν φτάσει όλοι; - Ναι.
- Λέω να πάω να φάω. - Πού;
Εδώ πέρα στο εστιατόριο.
Σινιόρα;
- Σινιόρα, ο λογαριασμός; - Ναι.
- Πρέπει να υπογράψω; - Ναι.
- Ανεβείτε, ο αρχιτέκτονας περιμένει. - Εντάξει.
- Τι πρόβλημα υπάρχει; - Τι να κάνω μ' αυτό;
- Είναι αδύνατο να το φάω. - Γιατί;
- Πρέπει να το φάω; - Πολύ αστείο.
Πολύ καλά λοιπόν.
- Μισό κρασί και κάτι για φαγητό. - Μάλιστα.
Μισό κόκκινο!
- Γιατί τρέξατε; - Δεν έτρεξα.
Δεν πίστευα ότι θα ερχόσασταν σε ένα τέτοιο μέρος.
Υπάρχουν τόσα ωραία φαγητά εδώ.
- Έχουν μάλιστα και σουπλί! - Θα βάλεις μερικά σουπλί, παρακαλώ;
Κάρλο, ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη βοήθειά σας.
Κοντεύουμε στο τέλος πλέον και βαθιά μέσα μου θλίβομαι.
Αλήθεια, κι εγώ θα λυπηθώ όταν τελειώσει.
- Δε μου έχει ξανασυμβεί αυτό. - Σας αρέσει πολύ η δουλειά σας;
- Θα θέλατε λίγο κρασί; - Ναι, ευχαριστώ.
- Τα πράγματα θα γίνουν δύσκολα. - Γιατί, τι θα συμβεί;
Τίποτα, θα είμαι μόνη. Δε γνωρίζω την πελατεία στο Τορίνο, θα είναι δύσκολο.
Γιατί δεν προσλαμβάνετε κάποια που μπορεί να βοηθήσει; Μια κοπέλα από την περιοχή.
Αυτό θα κάνω, υπάρχει μια κοπέλα που χρειάζεται βοήθεια.
- Μου ζητήθηκε να την αναλάβω. - Γιατί, είναι φτωχή;
Όχι, προέρχεται από καλή οικογένεια. Αλλά έχει μεγάλο πρόβλημα.
Προσπάθησε ν' αυτοκτονήσει.
Έχει πάρα πολλά χρήματα τότε! Ούτε που θα μου περνούσε απ' το μυαλό.
Δεν είναι κατάλληλη.
Όποιος δεν έχει ανάγκη να εργαστεί... και το κάνει για κάποιο παρελθόν...
δεν μου φαίνεται πολύ σοβαρό.
- Δεν εκφράζομαι πολύ καλά, έτσι; - Καταλαβαίνω απόλυτα.
Έκπληξη!
- Είναι κάποια εδώ για να σας δει. - Εμένα;
Σύστησέ με, δεν την ξέρω.
Είστε φίλη της Μομίνα, σωστά; Αυτή μ' έστειλε, είπε...
Τι είπε η Μομίνα; Το ξέχασα τελείως!
Είναι λίγο επιπόλαιη, αλλά είναι καλή κοπέλα.
Είναι πολύ ευγενική και εξυπηρετική, θα σας εξηγήσω.
Η σινιόρα Ντε Στέφανι ζητά συγνώμη που δεν επικοινώνησε μαζί σας.
Και νομίζω ότι θα ήθελε να σας προσκαλέσει σήμερα για τσάι.
Ναι, θα είναι και η Ροζέτα εκεί, την έχετε ήδη συναντήσει, σωστά;
Υπό ασυνήθιστες συνθήκες, αλλά θα την δείτε κανονικά αν έρθετε.
Τι σχέση έχει αυτό; Δεν έκανε κάτι κακό!
Λυπάμαι, αλλά δε μπορώ ν' αφήσω το ατελιέ αυτή τη στιγμή.
- Στο είπα, δε μ' άκουσες. - Ούτε αύριο ή μεθαύριο;
Μεθαύριο λέμε να πάμε κάπου, έτσι δεν είναι;
Αλήθεια, η ανάπαυση την Κυριακή δεν είναι κάτι το τόσο αριστοκρατικό πια.
Μη μου αρνηθείτε, η Μομίνα θα με κατσαδιάσει!
Θα δω. Θα κάνω ό,τι μπορώ, αλλά δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα.
Θα τηλεφωνήσω στην σινιόρα Ντε Στέφανι.
Και ο κύριος είναι επίσης προσκεκλημένος.
- Πάμε. Αντίο σας. - Αντίο σας.
- Θα προσπαθήσω να πείσω το αφεντικό. - Ποιος είναι; Δε μου τον έχεις γνωρίσει.
- Είναι ο βοηθός, απλός άνθρωπος. - Ίσως είναι απλός, μα είναι πολύ όμορφος!
Θα φάμε τελικά τα σουπλί με την ησυχία μας. Πεθαίνω της πείνας!
Έλα πίσω!
Ροζέτα!
Λορέντζο, πήγαινε να την φωνάξεις.
- Μην ξεκινήσετε. - Δειλέ!
Ίσως είμαι δειλός, αλλά αν οι άνδρες δεν υποστηρίζονται μεταξύ τους τότε...
- Και τι είναι δηλαδή, γυναίκα; - Προχώρα! Τι θα πει ο φίλος σου;
Ο Τόνι κι εγώ θα είμαστε μαζί μια ζωή! Αν τον αφήσω έστω μια μέρα, θα πεθάνω!
Θα επιστρέψω σ' αυτόν πιο ερωτευμένη από πριν.
Τι να κάνω; Έτσι είμαι εγώ!
- Πήγαινε στον φωτογράφο! - Συγνώμη;
Πήγαινε να βάλεις μυαλό!
- Θα πάω να την φέρω. - Αν δεν της αλλάξεις μυαλά...
Είδες τη Μομίνα σήμερα;
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Δε θα έρθω. - Μην είσαι ανόητη! Πάμε.
Ροζέτα, θα σου κάνει καλό.
Μην είσαι σπαστική. Κανείς δεν ξέρει, όλοι πιστεύουν ότι είχες αρρωστήσει.
- Ορκίζεσαι; - Θα πρέπει να ορκιστούμε κιόλας τώρα!
Ροζέτα, θες να πας με την Άλφα Ρομέο; Θα είσαι πιο άνετα εκεί.
- Ο Βιτσέντζο είναι εκεί, ίσως βοηθήσει. - Για ποιο λόγο; Όχι, μαμά.
Γιατί όχι, παρακαλώ;
Χαίρετε.
Καλημέρα Λορέντζο, συγνώμη που δεν ήρθα στην έκθεση. Θα με συγχωρέσεις;
Ούτε εγώ πήγα.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω, έχω ακούσει πολλά για σένα.
- Έλα, να σταματήσουν τα πηγαδάκια. - Ξεκινάμε όλοι.
- Πεινάω! - Θα σου δώσω κάτι να φας.
Γεια σου, μικρό μοντέλο. Αδυνάτισες.
Πρέπει να πάρεις τα πάνω σου, αλλιώς θα κάνω άλλο πορτρέτο.
- Ροζέτα, δε θες να πας με την Άλφα; - Όχι!
Και...
- Πας στο άλλο αυτοκίνητο; - Ναι!
- Πού πάμε; - Ποιος ξέρει;
- Αντίο. - Αντίο!
Να προσέχετε, γυρίστε πριν σκοτεινιάσει!
- Φιλενάδες, να κατεβούμε στην παραλία; - Ναι, υπέροχη ιδέα!
Λορέντζο, έλα! Πηγαίνουμε στην παραλία.
Δείτε τη θάλασσα, είναι τόσο βρώμικη! Τουλάχιστον και η θάλασσα γερνάει.
Πολύ άσχημο.
Αύριο, με τον ήλιο, θα είναι και πάλι όμορφη.
Εμείς όμως δε θα είμαστε!
Πού πηγαίνεις;
- Μομίνα, κοίτα! - Άσ' την ήσυχη.
- Είναι εντάξει προς το παρόν. - Όχι, κοίτα. Νομίζουν ότι είναι μόνοι!
Καλό γι' αυτούς.
Ροζέτα!
Ροζέτα, πρόσεχε! Προκαλείς!
Τα βλέπεις;
Δεν... δεν καταλαβαίνω.
Aν κάποιος σε φιλάει δημόσια, σημαίνει ότι δεν τρέφει κανένα συναίσθημα.
- Δεν το πιστεύεις; - Δεν ξέρω.
Τι εννοείς; Φιλιέσαι δημόσια ή όχι;
- Μάλλον όχι. - Γιατί σου αρέσει να φιλιέσαι, γι' αυτό.
- Μην ακουμπάς! - Έλα!
- Κι άλλο ζευγαράκι! - Τι;
Πρέπει να πάρουμε τους άνδρες και ν' αρχίσουμε να κάνουμε το ίδιο.
- Νένε! Μπορώ να δανειστώ τον Λορέντζο; - Φυσικά.
Είσαι φοβισμένη. Πώς μπορείς να ζεις πάντα σ' αυτή την κατάσταση συναγερμού;
Για τι πράγμα μιλάς;
- Μαριέλα, μη χάνεις χρόνο! - Εγώ; Μην είσαι ανόητη!
Πας καλά; Την αφήνεις μόνη της;
Αν θέλει να πνιγεί στη θάλασσα, σημαίνει ότι δεν υπάρχει ελπίδα.
Εγώ πάντως αν αυτοκτονούσα, θα ήταν με καλό καιρό.
Δε θα ήθελα να με θάψουν παγωμένη.
Παιδιά! Πάμε στην παραλία!
- Ναι! - Όχι!
Έλα, ας κάνουμε κάτι, αλλιώς τι σόι εκδρομή είναι αυτή;
Εσύ μου φαίνεται ότι έχεις ήδη τακτοποιηθεί!
Το κάνω για διασκέδαση. Δε μπορούμε να παίξουμε, δε μπορούμε να φλερτάρουμε.
Δε μου φαίνεται να έχεις οργανώσει τα πράγματα καλά.
Γιατί δεν έφερες τον βοηθό; Είναι τόσο γλυκούλης!
- Τον Κάρλο; - Νομίζω ότι αυτός είναι, τον έχεις δει;
Σταμάτα τις χαζομάρες!
Ροζέτα!
Δείτε την Νένε πώς πάει προς τον Λορέντζο. Τι βαρετό!
Μισό, περίμενε την Κλέλια και τον αδερφό σου.
Πήγαινε τον ξανθό στην Νένε, εσύ τον Λορέντζο κι εγώ θα πάρω τον Τσέζαρε!
Κι η Ροζέτα;
Η Ροζέτα καλύτερα ν' αυτοκτονήσει αυτή τη φορά, γιατί δεν περισσεύει κανείς!
- Λοιπόν; - Τίποτα, απλά μιλούσαμε.
Η Μαριέλα λέει πάντα αηδίες.
Δε μπορώ να συγκριθώ με την ανωτερότητά σου!
Κάνει λες κι είσαι ιδιοφυΐα μεταξύ ηλιθίων!
Ίσως και να είναι αλήθεια.
- Δεν είσαι σοβαρή, έτσι; - Όχι.
Είμαι, είπα Ροζέτα...
Ξαναπές το! Λέει ότι δεν είναι ηλίθια!
- Λορέντζο, θέλετε διαιτητή; - Τι συμβαίνει, κορίτσια;
Αστειευόμουν, είπα ότι περίσσευε μια κοπέλα κι αυτή...
- Κι εγώ τι; - Και άρχισε...
Άφησέ την, υποκρίνεται λιγότερο από σένα.
Άκουσα τα πάντα, σας παρατηρούσα όλο το πρωί.
Δεν είναι αστείο, αφήστε με μόνη!
Δε χρειάζομαι κανέναν και δε θέλω να πιστέψω κανέναν, ειδικά εσένα!
- Ποιος σε ρώτησε; - Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Η υπομονή έχει τα όριά της!
Κάνουμε τα πάντα ώστε αυτή η ηλίθια να μη βλέπει πόσο γελοία είναι η κατάστασή της.
Επειδή κάποιος που δεν μπορεί ούτε ν' αυτοκτονήσει είναι τελείως ρεντίκολο!
Έλα εδώ, μικρό μοντέλο, μην κλαις και μην εκνευρίζεσαι.
Είναι Κυριακή σήμερα, είμαστε όλοι λίγο ηλίθιοι.
Ορίστε Μομίνα, κάνεις τα πάντα για να την επιδεινώσεις.
Σταμάτα κι εσύ!
Μα δε γίνεται να σ' αφήσουμε μόνη έστω και μια στιγμή;
- Τσέζαρε, έχεις σπίρτο; - Πήγαινε και ρώτα τον Φράνκο!
- Μα αυτός δεν έχει σπίρτα. - Ούτε κι εγώ έχω!
Μα τι άντρας είσαι αν δεν έχεις σπίρτα;
Με προκαλείς; Έλα μαζί μου!
Πού με πας;
- Πλάκα έκανα. - Αλήθεια;
Με προκάλεσε. Έχω και μια αξιοπρέπεια να υπερασπιστώ, είμαι άντρας.
Τα φιλιά σου προορίζονταν για μένα. Έχω κι εγώ μια αξιοπρέπεια να υπερασπιστώ.
Έχεις δίκιο, μπορώ να σου εξηγήσω. Περίμενε!
- Τα βλέπεις; - Δε φταίω εγώ.
Δες τα χάλια σου, σκούπισε το φόρεμά σου.
Ξέρετε τι είναι το φόρεμα για μια γυναίκα;
- Το δέρμα της! - Μομίνα!
Δεν υπάρχει περίπτωση να ξανάρθω σε άλλη τέτοια μέρα.
Είναι τόσο βαρετοί.
Έχω μια πρόταση να κάνω. Παίρνω το τρένο με την Ροζέτα για Τορίνο.
Θα μιλήσω στην Ροζέτα.
Συγνώμη, αλλά μερικές φορές είναι πιο εύκολο να μιλάς σε ξένο απ' ότι σε φίλο.
Η Ροζέτα είναι πολύ στα κάτω της, κλαίει. Δε θέλει να την βλέπετε.
Αλλά δεν αισθάνεται άβολα μαζί μου.
Ήθελε να φύγει μόνη της, αλλά δε νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.
Και μένα μου κάθεται μια χαρά,
γιατί θα πάω στην πόλη νωρίτερα και θα μπορώ να ελέγξω το ατελιέ.
Ήξερα ότι θα βρεθώ μπλεγμένος στη μέση. Έλα αφεντικό, πάμε!
Όχι, μείνε. Ο Κάρλο είναι εκεί, μη χαλάς τη διασκέδασή σου.
- Εντάξει. - Είναι ανόητο, είναι απαίσια τα τρένα.
Κλέλια, αν είναι απαραίτητο, θα την πάω εγώ.
Είναι καλύτερα έτσι.
Όλα πάνε τόσο στραβά!
- Αντίο, θα μιλήσουμε σύντομα. - Αντίο, Κλέλια.
- Πρέπει να την πάρω; - Αφήστε το να το κάνει, μείνετε εδώ.
- Μαριέλα! - Ναι;
- Πού πήγες; - Ήμουν ακριβώς εκεί!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Φτωχέ μου αγαπητέ αρχιτέκτονα, το μόνο που σου απέμεινε είναι το Βερονάλ!
- Γιατί; Έχω τη Μομίνα! - Ίσως και να κάνεις λάθος.
- Γιατί; - Δεν κοιτάς τη δουλειά σου λέω εγώ;
Συγνώμη, αλλά με χαστούκισες, θα αντα- ποδώσω πρώτα και μετά θα νιώσω άσχημα.
Έτσι πάει; Πολύ καλά λοιπόν.
Τι είναι, Λορέντζο;
Δεν είναι τίποτα, απλά ένα σκίτσο της Ροζέτα.
- Γιατί δεν πάμε στο Σαν Ρέμο; - Στο Σαν Ρέμο, τρελάθηκες;
- Ας ψηφίσουμε! - Εγώ θα πάω!
- Εγώ δεν πάω! - Εσύ τι θες, Λορέντζο;
Εμένα βγάλτε με απέξω.
Πάμε.
Είναι πάρα πολύ μακριά.
Ελάτε, τρέξτε!
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
Ευχαριστώ που δεν είπες τίποτα.
Δεν ξέρω γιατί το έκανα.
Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ. Μια μέρα θα βάλω τέλος σ' όλο αυτό.
Μετά οι γονείς μου και οι φίλοι μου άρχισαν να ρωτούν, γιατί; Γιατί; Γιατί;
Και δεν ήξερα πλέον το λόγο.
Επειδή όλοι είναι έτσι ακριβώς όπως είναι.
Τους είδες, τα αντίκρισες όλα.
Τους φίλους μου, τη ζωή μου, τις μέρες μου.
Τις μέρες μου...
Γιατί να ζήσω;
Για ν' αναρωτιέμαι ποιο φόρεμα θα φορέσω;
Και όταν αποφασίζω;
Τι με περιμένει;
- Λυπάσαι για μένα, έτσι δεν είναι; - Ναι.
Δεν ξέρω τι να πω όταν ακούω ότι η ζωή πέφτει στο επίπεδο ενός φορέματος.
Η ζωή αποτελείται από πολλά πράγματα, καλά και κακά.
Αλλά υπάρχουν πολλά πράγματα, σημαντικά.
Υπάρχουν συναισθήματα. Υπάρχει αγάπη.
- Γιατί δεν παντρεύεσαι; - Με ποιον;
Με όποιον είναι ερωτευμένος μαζί μου; Δεν πιστεύω σ' αυτό.
Ίσως επειδή δε θες να το πιστέψεις.
Πρέπει να τα θέλεις όλα.
Είμαι λίγο σαν εσένα όταν πρόκειται γι' αυτό.
Αλλά τουλάχιστον έχω κι άλλα ενδιαφέροντα.
Γιατί νομίζεις ότι σου προσφέρω δουλειά;
Για να μάθεις να κοιτάς έξω από τη φούσκα σου.
Πολύ λίγοι είναι ευτυχισμένοι μόνο με τον εαυτό τους.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς άλλους ανθρώπους.
Η κατάχρηση του εαυτού μας είναι ανώφελη.
Φτάσαμε, πάμε;
- Θα είναι η αδελφή Αντονιέτα στο σταθμό; - Βέβαια, βέβαια!
Πάμε.
Καθίστε φρόνιμα, κορίτσια!
Τι έπαθες;
Είναι ανώφελο. Άσε με στη μοναξιά μου και μη χάνεις άλλο χρόνο μαζί μου.
Δεν μου είπες την αλήθεια, Ροζέτα.
Είμαι πεπεισμένη ότι κάποιος άντρας βρίσκεται πίσω απ' όλα αυτά.
Έχω δίκιο; Αυτό δεν είναι;
Υπάρχει κι ένας άντρας.
Έλα, σταμάτα να κλαις.
Σε παρακαλώ, το έχω πάρει απόφαση ότι θα σε βοηθήσω.
Έλα, θα σε πάω σπίτι.
Έλα.
Καληνύχτα, Κάρλο.
- Καληνύχτα, Τζιουζέπε. - Δε νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε.
Θα φανεί καλό όταν τελειώσει.
Θα έπρεπε να το έχω συνηθίσει ως τώρα.
Μα κάθε φορά που τελειώνουμε μια δουλειά, νομίζω ότι όλα γίνονται εξαιτίας μου.
- Καληνύχτα, Κάρλο. - Καληνύχτα.
Τι κάνεις εδώ; Μόλις έφευγα.
Οι εργάτες έφυγαν πριν λίγες ώρες. Λογικά πέτυχες τον Τζιουζέπε.
Είσαι κουρασμένη, γιατί ήρθες εδώ; Δεν υπήρχε ανάγκη.
Ναι, έπρεπε να πάω σπίτι.
Είχα απαίσια μέρα και χωρίς να το συνειδητοποιήσω, ήρθα εδώ.
Μα δεν έχεις φάει, είναι Κυριακή σήμερα.
Είπες ότι το σοβάτισμα έπρεπε να γίνει μέχρι τη Δευτέρα και οι εργάτες...
Φοβήθηκαν το αφεντικό; Ακριβώς όπως λέει κι ο αρχιτέκτονας;
Όχι το αφεντικό.
Εσένα φοβήθηκαν.
Λορέντζο;
Λορέντζο, ανοίγεις;
Λορέντζο!
Συγνώμη που σας ενοχλώ, έφερα τους πίνακες ζωγραφικής.
Εντάξει, ευχαριστώ. Λορέντζο;
Όχι αυτούς! Έρχεται ένας να τους δει.
Έφερα αυτά που μου έδωσαν. Έφερα πρώτα τα κεραμικά.
Μια στιγμή, θα πάρω τον Μπορτζιάνι.
Μπορτζιάνι; Ναι, εγώ είμαι.
Έχουν φέρει τους πίνακες, αλλά τι γίνεται με τις συνθέσεις;
Άλλαξαν γνώμη, λυπάμαι.
Από την άλλη, σου έχω κάποια καλά νέα.
Ο Αμερικανός, ο διευθυντής της γκαλερί ΜακΚόλι.
Είναι πολύ σπουδαίος.
Θέλει να μάθει αν θα πας στη Νέα Υόρκη να εκθέσεις.
Νέα Υόρκη!
Ο Λορέντζο έχει βγει. Είμαι σίγουρη ότι θα πει ναι, θα κατενθουσιαστεί!
Όχι ο Λορέντζο, εσύ!
Εγώ;
Δεν ξέρω, θα πρέπει να μιλήσω με τον Λορέντζο.
Έχει φύγει, δε θα έπρεπε να είναι εκεί;
Θα αναρωτιέσαι γιατί σου τηλεφώνησα χθες το βράδυ και ζήτησα να μιλήσουμε.
- Ίσως ξέρω γιατί. - Δεν ξέρω πια!
Αλλά είμαστε και οι δύο εδώ τώρα, εκτός κι αν θέλεις να φύγω, σινιορίνα.
Μιλάγαμε στον πληθυντικό μεταξύ μας παλιά.
- Θυμάσαι; - Ναι, είναι αλήθεια.
Πες μου κάτι, μυστήριο κορίτσι.
Δοκίμασες να επικοινωνήσεις με μας, μια νύχτα πολύ πιο δραματική από τη δική μου.
Έψαχνες εμένα ή την Νένε;
- Εσένα έψαχνα. - Γιατί;
Πες μου τι σκέφτεσαι.
Μπορώ να σου πω μόνο την αλήθεια.
Ήθελα να καταστρέψεις το πορτρέτο μου,
όπως κι εγώ κατέστρεψα όλες τις φωτογραφίες μου.
Ήθελα ν' απαλλαγώ απ' όλα όσα σχετίζονται με μένα.
- Αυτό πίστευες; - Όχι, οι άντρες είναι ματαιόδοξοι.
Δεν το ήξερες, έτσι;
Είναι εύκολο να πιστεύεις το οτιδήποτε.
Ακόμη κι ότι μια όμορφη κοπέλα σαν εσένα...
θα μπορούσε κρυφά να ερωτευτεί έναν άντρα σαν εμένα.
Και πιστεύεις ότι κάποιος μπορεί να αυτοκτονήσει αν είναι ερωτευμένος;
Αν κάποιος αυτοκτονήσει;
Θα μπορούσα να έχω τα συμπτώματα και να μην το καταλάβω!
Δεν έχεις τα συμπτώματα.
Αν ήμουν κάποια σαν εσένα, που βλέπει τα πράγματα όπως εσύ,
που ενδιαφέρεται για τα πράγματα όπως εσύ και ίσως αν είχα τα προβλήματά σου...
Τα θέλεις; Σου τα δίνω και τώρα!
Μικρό μου μοντέλο, έχεις το καλύτερο χαμόγελο στον κόσμο.
Αν μπορέσω να το ζωγραφίσω, θα νιώθω σαν θεός. Έλα, χαμογέλα κι άλλο.
Είσαι απίστευτη, νιώθω σαν μικρό αγόρι που παίζει ξανά.
Θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο.
Όχι για σένα, για μένα.
Αν γίνεις το παιχνίδι μου, θα γίνεις η δουλειά μου...
η ζωή μου...
- ίσως και η αγάπη μου. - Δε θα σε έκανε ευτυχισμένη;
Ναι, γιατί ξέρω τι σημαίνει.
Ξέρω πώς είναι να αγαπάς κάποιον και να τον βλέπεις να παντρεύεται κάποιαν άλλη.
- Και πώς τον λένε αυτόν τον άντρα; - Λορέντζο, όπως και σένα.
Είσαι ευτυχισμένος πλέον.
Εγώ;
Είναι αλήθεια;
Ναι, αλλά μην ανησυχείς, κανείς δε θα το μάθει.
Και δε θα το κάνω ποτέ ξανά.
Άρχισα να σ' αγαπώ όταν έφτιαχνες το πορτρέτο.
Ποτέ δε θα ένιωσα έτσι ξανά.
Όταν ζωγράφιζες το πρόσωπό μου, ένιωσα σαν να με χάιδευες.
Κι εσύ ούτε που το πρόσεξες.
Πώς θα μπορούσα να στο πω; Ετοιμαζόσουν να παντρευτείς.
- Αυτά τα πράγματα με τρελαίνουν! - Τι κάνεις;
Τίποτα, μιλώ για τα χερούλια, για τις πόρτες και τους τοίχους!
Ψάχνω για κάποιον που θα μ' ακούσει!
Σ' άκουσα εγώ.
Είπα στον Κάρλο ότι ήθελα να δω αυτά τα έπιπλα.
Δε είναι καλά. Στο διαβεβαιώ αυτό και ούτε καν που τα έχω δει ακόμη!
Ξέρω, έχω ένστικτο.
Είναι καλύτερα να το μάθουμε. Θα πάω.
Μπορούμε να πάμε τώρα; Θα επιστρέψουμε σε καμιά ώρα.
Όπως θέλεις.
Μπορείς να κοιτάξεις τις απλίκες. Σας δίνω το ελεύθερο να τις διαλέξεις.
Τι λες γι' αυτή την κουρτίνα;
Τίποτα, δε θα μιλήσω ξανά. Ποτέ! Δε θα μιλήσω ποτέ ξανά!
Εμπρός; Στη διάθεσή σας!
Ναι.
Η σινιόρα Μομίνα είναι στο τηλέφωνο.
Μομίνα, αγάπη μου, αγαπημένη μου!
Όχι, η Κλέλια δεν είναι εδώ.
Έλα να με παρηγορήσεις γιατί θα τρελαθώ!
Είμαστε στη μέση του χειμώνα και όλοι κάνουν λες κι έχουμε άνοιξη.
Αυτό ο χώρος κυριαρχείται από αγάπη! Μάλιστα, σινιόρα!
Αγάπη;
Μη μου λες! Πολύ συναρπαστικό!
Η σινιόρα Κλέλια είναι τρελά ερωτευμένη με τον βοηθό μου. Είμαι απελπισμένος!
- Θες κάτι; - Όχι.
Τότε χάσου από 'δώ. Όχι, ένας εργάτης ήταν.
Κακομοιρούλη μου, πραγματικά με χρειάζεσαι τότε!
- Να συναντηθούμε. - Θα έρθεις και θα με παρηγορήσεις;
Πού; Στο σπίτι μου;
Στο σπίτι σου τότε!
Σινιόρε, ξέρω ότι δεν είμαι και πολύ σοβαρή σινιόρα,
αλλά δεν τριγυρίζω στα διαμερίσματα των εργένηδων.
Έχω ένα κομψό, άνετο και θερμαινόμενο διαμέρισμα.
Παίρνω το τσάι μου στις έξι.
Αυτή η πωρωμένη δε μ' αφήνει να πάω πουθενά σήμερα.
Ας το κάνουμε αύριο, στις έξι να πούμε; Ναι, αγάπη μου.
Ναι, διοικητά. Τις ευχές μου στη γυναίκα σας.
Καλησπέρα, η Κλέλια μου είπε να την περιμένω εδώ.
Το ήξερες ότι ίσως γίνουμε συνεργάτες; Εργάζομαι εδώ.
Γιατί δε με διδάσκεις κάτι;
Θεέ μου!
Ποιος σου είπε να έρθεις εδώ και γιατί σε προσέλαβαν;
Μπορεί για πωλήτρια, μπορεί για να δειγματίζω τα ρούχα.
Εσύ τι πιστεύεις;
Έχω σωστό σώμα;
- Πού είναι; - Εδώ.
Είναι μικρό κατάστημα, αλλά έχει μερικά υπέροχα πράγματα.
Είναι πολύ φθηνότερο από οπουδήποτε αλλού.
Αυτό είναι καλό.
Άκου Κάρλο, θα ήθελα να σου πω κάτι.
Κάτι σχετικό με εμάς.
Βλέπεις, είμαι μόνη γυναίκα.
Και μερικές φορές ειδικά...
στη διάρκεια στιγμών κατάθλιψης που μπορεί να έρχονται,
χρειάζομαι στοργή και κάποιον ν' ακουμπήσω.
Δεν είναι εύκολο, το ξέρω.
Θα ήθελα όμως να το εξηγήσω.
Για την κατάστασή μας; Μην ανησυχείς, δεν είναι ανάγκη.
Δεν ήθελα να πω τίποτα προσβλητικό.
Ξέρω ότι ήθελες να ξεκαθαριστούν τα πράγματα, μα σου λέω να μην ανησυχείς.
Αυτό συνέβη μία φορά και δε θα συμβεί ξανά, καταλαβαίνω.
Σου αρέσει;
Ειλικρινά; Ούτε στο ελάχιστο.
Είναι έπιπλα καθιστικού, δεν τα χρειάζεσαι.
- Είναι απαίσια. - Διαφωνώ, αλλά δεν έχει σημασία.
Δε διακοσμούμε σπίτι μαζί.
Αυτό θα ήταν καταστροφή. Θα δίναμε μάχες για τα έπιπλα!
Έλα.
Κάρλο, είναι ανώφελο να πάμε επάνω.
Καταλαβαίνω τι σόι θα είναι.
Ήθελα έπιπλα αντίκες.
Κατά προτίμηση του 18ου αιώνα.
Αλλά αυτά δεν είναι έπιπλα γραφείου, τα σωστά είναι λογικά επάνω.
Ξέρω, αλλά το δικό μας δεν είναι κανονικό γραφείο.
Πρέπει να έχει συγκεκριμένο χαρακτήρα.
Ωραία, άσε τον αρχιτέκτονά σου να κάνει τα πάντα. Έχει ένστικτο!
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να είσαι τόσο θυμωμένος.
Είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να έχουν διαφορετικά γούστα.
Σε θαυμάζω ούτως ή άλλως. Παρόλο που δε μας αρέσουν τα ίδια έπιπλα.
Ευχαριστώ.
Πέρασα εδώ πολλές φορές όταν ήμουν παιδί.
Κοίτα, έλα εδώ!
Ζούσα εδώ.
Όχι ότι πίστευα ότι ήταν φοβερά τότε, τα παιδιά δεν σκέφτονται έτσι.
Αλλά θυμάμαι ότι όλα φαίνονταν μεγαλύτερα.
Έλα να δεις.
Σαλβατόρε!
Δες εδώ. Κοίτα την αυλή.
Αλλά όταν παίζαμε εδώ τα βράδια...
Σαλβατόρε!
Δεν είμαι σίγουρη, αλλά νομίζω ότι η γυναίκα αυτή έμενε εκεί πίσω και τότε.
Ναι, μόλις είχε παντρευτεί.
Ήταν... όμορφη.
Μα κι εσύ είσαι ακόμα όμορφη και κομψή και δεν ζεις πια σε μέρη όπως εδώ.
Πού θα πάμε; Πάμε από 'δώ;
Αν δεν είχες φύγει ποτέ και είχες μείνει εδώ, ίσως και να είχαμε συναντηθεί.
Ίσως να σε ερωτευόμουν ούτως ή άλλως.
Θα μπορούσαμε να παντρευτούμε και να ζούσαμε σ' έναν απ' αυτούς τους δρόμους.
Γιατί δε θα μπορούσα να σου προσφέρω κάτι παραπάνω.
Μα φυσικά, έχεις δίκιο.
Σε πειράζει να μη σε συνοδεύσω μέχρι το ατελιέ;
Είναι αργά πλέον, πάω να φάω. Θα έρθω αργότερα, τα ταξί είναι εκεί.
- Καλησπέρα, σινιόρα. - Καλησπέρα.
- Πού είναι η Ροζέτα; - Την περίμενα, μα δεν εμφανίστηκε.
- Τι τρέχει; - Δε θα έρθει.
Μήπως θέλει να πάω γονατιστή στο σπίτι της για να τα φτιάξουμε;
Η Ροζέτα δεν έχει την αίσθηση του χιούμορ, αυτό είναι το πρόβλημα.
Τώρα κάθε φορά που θα πάμε κάπου έξω, θα επιλέγουμε ανάμεσα σε σένα ή αυτήν.
Τι ωραίο!
Με βάζει και μένα σε μπελάδες, ειλικρινά την χρειαζόμουν και δεν έρχεται ποτέ.
Καταλαβαίνω.
- Γιατί να δουλέψει; - Για να είναι απασχολημένη.
Είναι πολύ ενοχλητικό.
Μομίνα, με νευριάζεις μερικές φορές. Ποτέ δεν παίρνεις κάποια πράγματα στα σοβαρά.
Θα ήταν διαφορετικά αν έπρεπε να κερδίζεις το ψωμί σου.
Έχω ψωμί.
Μα τι να γίνει; Αφού έχω!
Είμαι τόσο κουρασμένη!
Μπορώ;
Εφόσον δεν έχει έρθει μέχρι τώρα, δε θα έρθει καθόλου.
Γιατί δεν την παίρνουμε τηλέφωνο στο σπίτι;
Ποτέ μην τους τηλεφωνείτε στο σπίτι! Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να πουν.
Εσύ φταις Μομίνα, αφού την ξέρεις, γιατί της συμπεριφέρεσαι έτσι;
- Τι ανόητη που είμαι! - Θες βοήθεια;
- Όχι. - Φοβόμουν ότι θα έλεγες ναι.
Θα την βοηθήσω εγώ.
Νένε, δεν ήξερα ότι πιάνουν τα χέρια σου στο νοικοκυριό.
- Αλήθεια; - Πού είσαι πιο δυνατή εσύ;
- Εγώ; Ρώτα τους άνδρες. - Ηλίθια!
Οι άνδρες δεν καταλαβαίνουν τις γυναίκες.
Ίσως να πάρω στο ατελιέ, μήπως η Ροζέτα περιμένει εκεί.
- Τι ωραία! - Άφησέ το, θα πάρω εγώ.
Πρέπει να πάρω στο σπίτι ούτως ή άλλως να δω αν ο Λορέντζο γύρισε.
- Δεν ξέρω πού είναι. - Άσ' τον, εμπιστεύσου με.
Ο σύζυγός μου είχε την ίδια συνήθεια. Με παίρνει να μου πω που είναι.
- Θέλει να μαθαίνει πού είσαι. - Αυτό είναι το πρόβλημα!
Ξέρετε τι έκανε σήμερα; Έστειλε κλειδιά από καινούργιο διαμέρισμα στο Τορίνο.
Ξέρει ότι αν με θέλει πίσω, πρέπει να ζήσει στην πόλη.
- Μισώ την ύπαιθρο. - Και λες να γυρίσεις;
Δεν ξέρω, θα δούμε.
Παλιά ήταν πολύ όμορφα εδώ.
Η ατμόσφαιρα είναι περίεργη σε κάποιο διαμέρισμα που η γυναίκα ζει μόνη της.
Νιώθεις σαν να κάνεις κάτι που δεν πρέπει να κάνεις.
- Μα τι λες! - Κοίτα.
Έβαλε τα κλειδιά σ' ένα κουτί σοκολατάκια.
Το γλυκό και το πικρό!
Τι υπέροχη σκέψη!
Έτσι λες; Θα μπορούσε να στείλει λουλούδια.
- Η σοκολάτα εμένα δε με χαλάει. - Να η Ροζέτα.
- Δόξα τω Θεώ. - Ας ελπίσουμε ότι δε θα κάνει σκηνή.
Ήρθα, συγνώμη που άργησα. Κλέλια;
Κλέλια, συγχώρεσέ με. Είμαι απαίσια υπάλληλος, θα με απολύσω.
- Θα έπρεπε να είσαι... - Μη μου θυμώνεις!
- Αύριο θα έρθω εγκαίρως! - Τουλάχιστον είσαι χαρούμενη.
Πες μας πού ήσουν και θα σε συγχωρήσουμε.
- Τι έκανες; Δες εδώ! - Έχεις δίκιο, δείτε τα κουμπιά μου!
- Πες μας πού ήσουν! - Θα σας πω,
αφού πρώτα βουρτσίσω τα μαλλιά μου.
Κορίτσια, βαριέμαι.
Είσαι ο εαυτός σου σήμερα.
Είχες καμιά κούρα ομορφιάς ή ερωτεύτηκες;
- Τίποτα από τα δύο. - Τι τρέχει τότε με σένα; Αναρωτιέμαι!
Δε χρειάζεται να μου πεις, ξέρω τι συμβαίνει.
- Αλήθεια; Τι συμβαίνει; - Σε ξέρω καλά πάντως.
Μα τι λες;
Μας άφησες! Κρατάς μυστικά;
Αυτή μου έδωσε την ιδέα, πήρε τον αριθμό από το τηλεφωνικό κέντρο.
- Ο Λορέντζο! - Κάνεις λάθος.
- Δεν συνέβη τίποτα. - Και τώρα;
Μα τι λες;
Είσαι τρελή; Και η Νένε;
Άσ' το, δε θα καταλάβεις. Δεν είσαι παντρεμένη.
Πρόκειται για κατάσταση... αρκετά διαφορετική.
Όταν έχω τα δικά μου, δε θέλω να τα λέω στον σύζυγό μου.
Γιατί στην τελική τον αγαπώ.
Μα εδώ αφορά τη φιλία, η Νένε είναι φίλη της Ροζέτα.
Πολύ ωραία μπλούζα, από πού την πήρες;
Από το Ματέ.
Μην ανησυχείς για την Νένε, αμφιβάλλω αν το έχει καταλάβει.
Αν το έχει καταλάβει, τότε είναι και ηλίθια και κακομοίρα!
Επειδή μια γυναίκα που αξίζει παραπάνω από τον άντρα της, είναι κακομοίρα.
- Αυτό δεν είναι αλήθεια. - Ξέρεις ότι είναι.
Εν πάση περιπτώσει, το σημαντικό είναι τώρα το γεγονός ότι σ' αρέσει ο Λορέντζο.
Κι αφού όντως σ' αρέσει, να είσαι μαζί του.
Μομίνα, δε σε καταλαβαίνω πραγματικά.
Εφόσον ποτέ σου δεν έχεις παντρευτεί,
θα πρέπει να ξέρεις πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρει καλό άντρα.
Αλλά σε παρακαλώ, τι περιμένεις;
Ένας γοητευτικός πρίγκιπας σήμερα παίρνει κοκαΐνη και χορεύει μάμπο.
Άκου τι θα σου πω, διασκέδασε όσο είσαι ακόμα νέα.
Αλλιώς όταν μεγαλώσεις, θα το μετανιώσεις πικρά.
Και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο.
Σου αρέσει; Πάμε στο άλλο δωμάτιο.
Εφόσον δε μας προσκάλεσαν, δε μας θέλουν.
Αν ήταν να περιμένουμε να μας καλέσουν!
- Κάνεις λάθος! - Γιατί; Τι λέει αυτή;
Τίποτα, της ξέρεις πώς είναι, πάντα λέει διάφορα.
Υπάρχουν σπίρτα;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Πάμε στο άλλο δωμάτιο.
- Αυτός είναι ο Τσέζαρε. - Τι ενοχλητικό!
Δεν γίνεται να μιλάμε με τους άντρες τριγύρω.
- Πάμε. - Νομίζει ότι είμαι μόνη. Πολύ αστείο!
Θα επιστρέψουμε αργότερα ίσως.
Μομίνα, πώς βρίσκεις τον Τσέζαρε;
Ξέρεις, όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο...
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Φτωχέ μου Τσέζαρε, σε κάνω να ξοδεύεις τα λεφτά σου!
Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι εδώ.
Δεν μπορούσα να τις αποφύγω, ήρθαν ενώ δεν τις περίμενα.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν οι γυναίκες καταλαβαίνουν τι σημαίνει να είσαι άντρας.
- Τσέζαρε, μην το λες αυτό, εγώ... - Εσύ τι;
Σου λείπει η έξω ζωή, αυτή είναι η αλήθεια.
- Αλλά να θυμάσαι αυτό... - Τσέζαρε, μην είσαι ηλίθιος!
Γιατί δε θες να δείξεις υπομονή;
Με φλερτάρεις σχεδόν από την Κυριακή.
Δε θέλεις να με φιλήσεις;
Λατρεύω αυτά τα γάντια.
- Φεύγεις; - Ναι.
- Αντίο. - Αντίο.
Αντίο.
- Δεν είναι ώρα για διάβασμα. - Συγνώμη.
Τι τρέχει, Τσέζαρε;
Είσαι ακόμα θυμωμένος; Δεν είναι ωραίο αυτό.
Όχι, δεν έχω θυμώσει, ίσως δεν ήθελες να με δεις.
Άκου αγάπη μου, ας είμαστε ειλικρινείς.
Μ' αρέσεις, έχεις σπουδαίο χαρακτήρα,
είσαι έξυπνος, ξέρεις πώς να ζεις.
Άρα, έχεις κάποια καλά χαρακτηριστικά.
Δεν βλέπεις τη ζωή που ζω.
Αν αρχίσεις από τώρα να μου φωνάζεις έτσι,
τι θα γίνει μετά;
Συγνώμη, δεν το εννοούσα, είμαι πολύ κουρασμένος.
Είμαστε όλοι κουρασμένοι, αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.
Πρέπει να προσποιείσαι, πρέπει πάντα να προσποιείσαι.
Κοίτα εκεί.
Είμαστε εμείς.
Είμαστε καλό ζευγάρι.
Χαμογέλασε στην Μομίνα!
Είσαι χαρούμενη;
Δεν έχεις καταλάβει τίποτα,
πρέπει να είσαι σοβαρή σε μια τέτοια κατάσταση.
Οπότε...
Φίλα με.
Η Αντονιέτα αδυνάτισε.
Τις προάλλες στη Φοντάνα φορούσε μόνο μία κάπα.
Γρήγορα, βιάσου.
Κορίτσια, σινιορίνες, ελάτε εδώ.
Είναι αλήθεια ότι έρχονται κάποια μοντέλα από τη Ρώμη;
Ναι, δύο για νυχτικά.
- Δεν μπορούμε να τα φορέσουμε εμείς; - Δεν παίρνω εγώ τις αποφάσεις, σινιορίνα.
Η ιδιοκτήτρια του ατελιέ είναι εδώ.
- Πώς πάει; - Έτσι κι έτσι.
Νομίζω ότι υπάρχουν κάνα δυο που δείχνουν εντάξει.
Χρειαζόμαστε όμως τρεις. Μ' αρέσει πολύ η κοπέλα εκεί.
Έχει ωραία φιγούρα και μ' αρέσει η σκανδαλιάρικη όψη της.
- Λέτε; - Αρέσει!
Είχα επιλέξει αυτές τις δύο.
Αυτήν κι αυτήν, είναι εντάξει;
Να είστε εδώ αύριο το πρωί μετά τις δέκα.
Εντάξει, γεια σας.
- Μπορούμε να φύγουμε; - Ναι, μπορείτε.
- Σας ευχαριστώ, καλημέρα. - Αντίο σας.
Μπορώ να κάνω κάτι εγώ;
- Όχι, σινιορίνα. - Ευχαριστώ, όπως και να 'χει.
- Άκου. - Μάλιστα;
- Έλα πάλι αύριο το πρωί. - Ευχαριστώ πολύ.
Συγνώμη.
Για ποιο λόγο;
Συμπεριφέρθηκα ανόητα.
Ζήλεψα.
Θα πάρεις πρωινό στο εστιατόριο;
Όχι, έχω δουλειές.
Λορέντζο;
- Τι έπαθες, αγάπη μου; - Εγώ; Τίποτα.
- Εσύ, πιο πιθανό. - Εγώ;
Σκεφτόμουν απλά ότι είναι αργά και πρέπει να φύγουμε.
Πάμε τότε, αν χρειάζεται να είσαι στης Κλέλια στις 6:30.
Είναι φρικτό να αποχωριζόμαστε συνέχεια.
Συναντιόμαστε κι αν μιλήσουμε, δεν έχουμε χρόνο να φιληθούμε.
Αν φιληθούμε...
τότε είναι ώρα να φύγουμε και μένω πάλι μόνη μ' όλα αυτά που θέλω να σου πω.
Προσπάθησε να σκέφτεσαι κάτι άλλο.
Είναι ανώφελο να βασανίζεσαι με όλες αυτές τις σκέψεις.
Πρέπει πραγματικά κάτι να κάνεις, μια καλή δουλειά να σε κρατά απασχολημένη.
Θα ήθελα να είμαι η γυναίκα σου.
Εσείς οι γυναίκες δεν σκέφτεστε τίποτα άλλο.
Γάμο, γάμο!
Και μετά; Πιστεύεις ότι θα είσαι ευτυχισμένη;
- Μα σ' αγαπώ! - Το ξέρω, αλλά δεν αρκεί.
Και η Νένε μ' αγαπά κι εγώ είμαι εδώ!
Γιατί δεν την αγαπάς πια.
Γιατί δεν την αγαπώ...
Απλοποιείς τα πάντα.
Ας μην το συζητήσουμε άλλο.
Λορέντζο, μ' αγαπάς;
- Μην το κάνεις, φαίνομαι άσχημη έτσι. - Δεν είναι αλήθεια.
Μ' αγαπάς;
Μα τι ερώτηση!
Θέλω να είμαι όμορφη και θέλω να σου αρέσω πιο πολύ από κάθε άλλη γυναίκα.
Λορέντζο, ζηλεύω.
Τις πρώτες φορές που δεν ήμασταν μαζί,
σε φανταζόμουν στο στούντιό σου.
Αλλά τώρα σκέφτομαι ότι η Νένε είναι εκεί.
Προσπαθώ να φανταστώ τα βράδια μαζί.
Τι θα λέγαμε μεταξύ μας.
Πάμε.
Βαρέθηκα να κρύβομαι.
Θέλω να είμαι μαζί σου και έξω.
Δεν πάμε πια στον Πάδο.
Δε θέλω να είμαι σαν αυτούς τους δύο, θέλω να το πω σε όλους.
Σ' όλους και στην Νένε;
Ναι, και στην Νένε, δεν ξέρω πώς μπορείς στο κάτω-κάτω να γυρνάς σ' αυτήν.
Και να ζεις μέσα σ' ένα... λανθάνον ψέμα.
Είναι σαν να φοβάσαι.
Όχι. Θα της το πω, στο υποσχέθηκα.
Ίσως δεν είμαι ο τρανός άντρας που πάντα φανταζόσουν ότι είμαι.
Είμαι αδύναμος και ψεύτης.
Μ' αρέσεις περισσότερο επειδή φοβάσαι να πληγώσεις την Νένε.
Με κάνει να σκέφτομαι ότι ποτέ δε θα με πληγώσεις.
Πρέπει όμως να βρούμε τρόπο να είμαστε μαζί πια.
Αν η Νένε πήγαινε στην Αμερική...
Στην Αμερική;
Τι να κάνει στην Αμερική;
Για την έκθεση κεραμικών της. Δεν ξέρει καν αν πρέπει να δεχτεί.
- Ποιος την προσκάλεσε; - Δεν είμαι σίγουρη, κάποιος σπουδαίος.
Δε χαίρεσαι;
Πάμε, δεν αντέχω άλλο εδώ μέσα.
- Αύριο να πάμε στο σπίτι της Μομίνα. - Στο σπίτι της Μομίνα;
Ναι, είναι άδειο, τα βρήκε πάλι με τον άντρα της.
Θα είναι σαν δικό μας σπίτι.
- Τσαντίστηκες; - Ναι, για τη Μομίνα.
Λυπάμαι για την ευσπλαχνία και τη συνενοχή της.
Προτιμώ τις ξετσίπωτες.
Μα πρότεινα να μείνουμε εκεί για πάντα.
Δεν ανέχομαι τους γονείς μου πια.
Με περνούν ιερά εξέταση κάθε φορά που βγαίνω.
- Κι αν η Νένε πάει στην Αμερική... - Μη με κάνεις να γελάω, πάμε.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
- Μάλι, αργείς. - Συγνώμη.
Βιάσου.
Κλέλια;
- Τι είναι αυτό; Πού βρέθηκε το γράμμα; - Το έστειλαν εδώ.
Κλέλια, έλα! Υπάρχει κόσμος που περιμένει.
Πού είναι η φίλη σου Ροζέτα;
Υποτίθεται ότι ήταν βοηθός πωλήσεων.
Δεν καταλαβαίνω, έπρεπε να είναι εδώ.
Εγώ καταλαβαίνω τέλεια.
Τι βλέπεις; Έχει μια κλάση ο χώρος.
Θα το συζητήσουμε αργότερα.
- Καλησπέρα. - Περάστε.
Τι κάνεις εδώ; Φύγε, φύγε!
- Έλα να πάρουμε μερικά. - Όχι, δε μ' αρέσουν.
Αλήθεια;
Δεν ξέρω τίποτα για σένα. Δεν ξέρω τι σ' αρέσει και τι δε σ' αρέσει.
Είσαι από 'κείνους που ξυπνάει χαρούμενος ή...
Κατσούφης, απ' αυτούς που ξυπνούν κατσούφηδες.
Εντάξει, δεν έχει γλυκά.
- Πάμε, είναι αργά. - Είναι μόνο επτά.
Η Κλέλια θα θυμώσει, πιθανότατα θα δειγ- ματίζουν την απογευματινή κολεξιόν τώρα.
Θα είμαι ειλικρινής, δε με χρειάζονται εκεί ούτως ή άλλως.
Σωστά.
Η Κλέλια προσπάθησε να κάνει το σωστό, αλλά δε χρειάζεται πια.
Θα της πω να δώσει το μισθό μου σε κάποια που το χρειάζεται...
και θα ξέρει τι να κάνει.
Κι όταν είσαι ερωτευμένη...
δεν έχεις χρόνο για τίποτα άλλο.
- Λες; - Τι να λέω; Δεν το ήξερες;
- Ίσως δεν ήμουν ποτέ ερωτευμένος. - Ψεύτη!
Άκου αγάπη μου, δεν έρχομαι στης Κλέλια. Δεν τα μπορώ αυτά τα πράγματα.
Θα έρθεις στο τραπέζι μετά; Θα βγούμε να γιορτάσουμε την Κλέλια.
Ναι, μου το είπε η Νένε.
Θα πάρουμε ταξί ή θα περπατήσουμε την οδό Ρόμα;
Χαίρετε.
- Έχεις δει τον Λορέντζο; - Όχι.
Χαίρετε.
Γεια σου, Νένε.
Καλησπέρα.
- Όλα εντάξει, Κλέλια; - Έχω άγχος.
Θα έχει επιτυχία.
- Είναι εντάξει; - Ναι.
Ο συγχρονισμός σου δε γινόταν καλύτερος. Ο άντρας μου αισθάνεται γενναιόδωρος.
- Είναι κι αυτός εδώ; - Θα έρθει όταν θα μπορέσει.
Ένα ή δύο μοντελάκια θα έρθουν στα χέρια μου.
- Είσαι ευτυχισμένη; - Που γύρισε πίσω σε μένα;
Ο σύζυγος θα είναι πάντα σύζυγος.
- Πού είναι η Ροζέτα; - Δε θα έρθει.
Κλέλια;
Ίσως να είναι απασχολημένη.
Χαίρετε.
- Γεια σου, Ροζέτα. - Χαίρετε.
- Δε θα έρθει ο Λορέντζο; - Μα, δεν...
Όχι, δε θα έρθει.
Εφόσον δε δουλεύεις εδώ, γιατί να μη φύγουμε;
Θα ήθελα να μείνω.
Πάμε στο άλλο δωμάτιο, θέλω να σου πω κάτι.
Καταλαβαίνω ότι δεν είναι και το πιο κατάλληλο μέρος, αλλά ίσως βγει σε καλό.
Θα έρθεις;
- Πού πάτε; - Στο άλλο δωμάτιο για λίγο.
Γρήγορα, κουνηθείτε!
Μαρία, το εννοώ, κάνε γρήγορα. Μετά έλα να φορέσεις το νυφικό.
Συγνώμη για την ενόχληση, αλλά θέλαμε να μείνουμε μόνες.
Παρακαλώ, εννοείται. Ροζέτα, η μητέρα σου σ' έψαχνε.
Πάω στο άλλο δωμάτιο, υπάρχει τόσος κόσμος που δεν μπορείς να περπατήσεις!
Εντάξει.
Μαρία, πες στην Ζανίν να βάλει το νούμερο 8.
Φύγε, γρήγορα!
Θα κάτσουμε εδώ;
Ωραία, έχει και νερό. Το στόμα μου έχει στεγνώσει.
- Θέλεις να βάλω; - Ευχαριστώ.
Μη με κοιτάς έτσι, προσπάθησε να με βοηθήσεις.
Δεν είναι εύκολο να μιλήσουμε γι' αυτά τα πράγματα.
Καταλαβαίνω ότι για τον Λορέντζο είναι ακόμα πιο δύσκολο.
Ο Λορέντζο είπε σήμερα ότι θέλει να σου μιλήσει.
- Ίσως να σου μιλήσει απόψε. - Όχι, σίγουρα θα το καταπιεί.
Έτσι δε θα χρειαστεί ποτέ να μιλήσουμε.
Δε χρειάζεται να μιλάμε για να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.
Εσύ κι εγώ πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτή τη υπόθεση.
Συγνώμη, ίσως η "υπόθεση" δεν είναι και η καλύτερη λέξη.
Πολύ ωραίο φόρεμα.
Αν ο Λορέντζο θέλει να μου μιλήσει, δε θα είναι απλό το θέμα.
Ειλικρινά, νόμιζα ότι ήταν πιο σοβαρό για σένα από ότι ήταν γι' αυτόν.
Γιατί ο Λορέντζο... αγαπά πολύ τη δουλειά του.
Αλλά είναι δυστυχισμένος.
Τον τελευταίο καιρό ήταν πολύ λυπημένος, περνάει μια κρίση.
Το γεγονός ότι η έκθεσή του δεν ήταν επιτυχημένη, ήταν σύμπτωση.
Δεν τον απογοήτευσε αυτό.
Αν είχε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, δεν θα έδινε καθόλου σημασία.
Αλλά η αποτυχία επιβεβαίωσε τις αμφιβολίες του.
Είναι απαίσιο και πραγματικά τον αναστάτωσε.
Άρχισε ακόμα και να ζηλεύει τη δουλειά μου!
Τέλος πάντων, ήθελα να σου πω αυτό.
Κοίτα μην ξεγελαστείς, να είσαι προσεκτική.
Προετοιμάσου για τον χαρακτήρα του, μη νομίζεις ότι είσαι η μοναδική στη ζωή του.
Ίσως να κάνω λάθος.
Ίσως να μπορέσεις να πάρεις αυτό που δεν είχα ποτέ απ' αυτόν.
Ναι, αγαπιόμαστε πάρα πολύ!
Λυπάμαι που σε πλήγωσα, Νένε.
Μα δεν μπορώ να σου λέω ψέματα.
Δεν ξέρω... δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να τον εγκαταλείψω.
Μην τον εγκαταλείψεις.
Θα σε βοηθήσω με τη φυγή μου, θα γίνω δυνατή.
Βλέπεις, τώρα χάνω τον Λορέντζο και...
ποτέ δεν ξέρεις, ίσως στην Αμερική να έχω μεγάλη επιτυχία.
Πες στο Λορέντζο ότι δε χρειάζεται να μιλήσει μαζί μου.
Θα φύγω.
Αν είχαμε παιδιά, δε θα παραδινόμουν, θα έμενα.
Αλλά δύο μόνοι άνθρωποι, είτε είναι παντρεμένοι είτε όχι,
δε γίνεται να μένουν μαζί μόνο λόγω αγάπης.
Για την αγάπη...
φεύγω.
Ροζέτα! Νένε! Πού κρυβόσασταν; Ελάτε.
Τι αξιαγάπητο! Το αποφασίσαμε, έτσι;
Είναι πανέμορφο, θα πάρω ένα.
Εφόσον θα πρέπει να παντρεύεσαι για να το φορέσεις αυτό, θα παντρευτώ!
Θέλω να το δοκιμάσω. Θα έρθουμε πάλι αύριο.
Μπορεί να φαίνεται άσχημο. Λες να μου κάθεται ωραία;
- Είναι ντεμοντέ το λευκό φόρεμα; - Πες τους να το κάνουν ροζ.
Ροζέτα, όταν είδα το φόρεμα, αμέσως σκέφτηκα εσένα.
Πού θα πάμε να φάμε; Τι λέτε;
Μα τι κάνουν οι υπόλοιποι;
- Πάμε και περιμένουμε στο αυτοκίνητο. - Ωραία, πάμε.
- Είναι όλοι εδώ; - Όχι, ο Λορέντζο έρχεται.
- Πού είναι; - Δεν ήθελε να έρθει εδώ.
- Πάμε να πάρουμε την Κλέλια. - Εντάξει.
- Είδε κάποια το γιλέκο μου; - Είμαι τόσο κουρασμένη!
- Είναι πολύ πιο κουραστικό στη Ρώμη. - Αυτό είναι αλήθεια.
Πάει κι αυτό, τέλειωσε.
Συγχαρητήρια κορίτσια, ήσασταν υπέροχες!
- Το νυφικό ήταν μεγάλη επιτυχία. - Ευχαριστώ.
Πού είναι το αφεντικό; Συγχαρητήρια!
Δεν έχετε δει ποτέ άνδρα με ρούχα;
Κλέλια, έλα εδώ. Ήρθαν κάποιοι να σε συγχαρούν.
- Δε θα έρθεις στο δείπνο μαζί μας; - Ναι, αλλά...
Θα ήθελα να μείνει η Κλέλια μαζί μου. Αλλά άμα δε γίνεται...
- Ελάτε κι εσείς σινιόρα, ελάτε. - Όχι, ευχαριστώ.
- Θα περιμένουμε στο αυτοκίνητο. - Θ' αλλάξω στα γρήγορα.
Βιάσου, αν οι άντρες περιμένουν, γίνονται επικίνδυνοι. Αν περιμένουν πολύ, φεύγουν!
Και θα πρέπει να τρέχουμε μετά να τους πιάσουμε!
"Σου εύχομαι όλη την επιτυχία που σου αξίζει. Με αγάπη, Κάρλο."
# Έρωτα, έρωτα, πόσα ρόδα μου φέρνεις...
Γιατί σταματήσαμε εδώ;
Θα μπορούσαμε να πάμε στο Καβάλντ' Ορς.
Να αποφασίσει η Κλέλια, είναι η βραδιά της.
Ειλικρινά δεν ξέρω, αποφασίστε εσείς.
Είναι ωραία εδώ.
Φυσικά, υπάρχει ακόμη κι ένα από αυτά τα σπίτια... αφήστε το καλύτερα.
Σιχαίνομαι να πηγαίνω για δείπνο με μεγάλη παρέα.
Μας παίρνει ώρες ν' αποφασίσουμε πού θα πάμε. Εδώ είναι ωραία.
- Εγώ θα μπω εδώ. - Λορέντζο;
- Παρακαλώ; - Μίλησα με τη Νένε.
Τι έκανες;
Δε φταίω εγώ, αυτή ήθελε να μου μιλήσει.
Είπε ότι ξέρει τα πάντα και ότι δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα.
Φεύγει για Αμερική, καταλαβαίνεις;
- Είσαι χαρούμενος; - Πότε σου το είπε;
Ροζέτα, κάνε γρήγορα! Τσέζαρε, πάρκαρε το αυτοκίνητό μου.
- Είναι καλά εδώ. - Όντως.
Θα δείτε, ένα θαύμα θα συμβεί απόψε.
- Τι θαύμα; - Θα περάσουμε καλά!
- Πού θα καθίσουμε; - Εκεί.
Αυτό το παιχνίδι εδώ είναι ωραίο.
Νένε;
- Πόσοι είμαστε; Ένας, δύο, τρεις... - Συγχαρητήρια, ξέρεις να μετράς!
Επτά, οχτώ. Οκτώ είμαστε.
Μομίνα, κοίτα!
- Θέλετε να φάτε; - Φυσικά, και να πιούμε!
Φέρτε ένα μπουκάλι Ναμπιόλο. Όχι, καλύτερα Μπαρμπέρα.
- Τι να ετοιμάσω; - Δεν υπάρχει μενού;
Τόνι, έλα!
Το εστιατόριο έχει έλλειψη προμηθειών.
Λάθος, έχει πολλές προμήθειες!
Εδώ είμαστε.
Αντόνιο, πώς είσαι; Δεν τον γνωρίζεις;
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος διεθνής περιπλανώμενος!
Ήταν στη Γαλλία, την Αμερική, την Αγγλία και τη Ρωσία.
Ναι, όχι στη Ρωσία!
- Πες καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Θα σας συστήσω. Από 'δώ η Νένε. Η Αμερική θέλει να μας την πάρει!
Από 'δώ η Κλέλια. Από αύριο θα ντύνει όλο το Τορίνο.
Ίσως και μένα. Γιατί να μην κάνεις ένα κοστούμι σιφόν για τον κύριο;
Άσ' τον τον κακόμοιρο, ας τον κεράσουμε ένα γεύμα καλύτερα!
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
Καθίστε εδώ και παραγγείλτε ό,τι θέλετε.
Κλέλια, έλα εδώ. Θέλω να καθίσεις ανάμεσα στις δύο διασημότητες!
- Κάθισε εδώ. - Ευχαριστώ.
Δε θα σε παντρευτώ πλέον!
Διώχνεις την Νένε γιατί είναι πολύ καλή;
- Κόφ' το, Τσέζαρε. - Τι είπα;
Ξέρετε ποιος είναι ο ΜακΚόλι;
Είναι σημαίνων στην αγορά τέχνης των ΗΠΑ.
Το γνωρίζουμε ήδη.
Απλά λέω ότι το να δουλεύεις γι' αυτόν θα φέρει επιτυχία και χρήματα.
Μη με ξεχάσεις, είμαστε φίλοι!
Το λέω για το δικό σου καλό, Νένε. Οι ΜακΚόλι κάνουν γκάφες στην Ευρώπη.
- Μην τον ακούς! Πότε φεύγεις; - Δεν ξέρω ακόμα.
- Τσέζαρε; - Ναι.
- Σ' αρέσει το ντύσιμο της Μομίνα; - Όχι πολύ.
- Μα εγώ το έφτιαξα! - Είναι αξιολάτρευτο!
Συγνώμη, υπάρχουν κοπέλες εκεί; Ομορφότερες από μένα;
- Να... - Τι ερώτηση είναι αυτή!
Τρελάθηκες;
Τι νύφη είσαι; Και λες μετά ότι θες λευκό νυφικό.
Ροζ!
- Ροζ, μπλε, δεν έχει σημασία. - Τι είναι αυτό;
Εβίβα σε όλους!
- Ποιος είναι; - Εσύ.
Εσύ και το νυφικό που σχεδιάστηκε από τον Λορέντζο.
- Νομίζεις ότι είσαι αστείος, έτσι; - Πολύ αστείος. Ξέχασα...
Συγχαρητήρια! Θα σε προσλάβω ως σχεδιαστή.
Μακάρι, τέλεια! Λορέντζο, μπορείς να το υπογράψεις.
- Νομίζεις ότι είσαι αστείος; - Γιατί, εσύ;
- Δεν μπορούμε να κάνουμε ένα αστείο; - Δεν έχεις κανένα δικαίωμα!
Δε θέλω να κάνω αστεία μ' ένα ρεμάλι σαν αυτόν.
- Είστε όλοι φαλιμέντα! - Εσύ είσαι το φαλιμέντο εδώ πέρα!
- Παρακαλώ, Λορέντζο! - Σκάσε!
Δε χρειάζομαι τον οίκτο σου! Άντε πήγαινε στην Αμερική σου!
Άσε με ήσυχο!
- Τι κοιτάς; - Είναι τρελός!
Αν είσαι τρελός, τράβα στο τρελάδικο, μην ξεσπάς πάνω μας!
Και μάθε να ζεις!
Αφήστε με!
Σας το είπα ότι θα διασκεδάσουμε.
- Άσε με! - Λορέντζο, εσύ φταις!
Προφανώς και φταίω εγώ!
Πάντα φταίω εγώ! Πάντα!
Δεν πρέπει να δίνουμε σημασία σε τίποτα!
Με αηδιάζετε, όλοι σας!
Παράτα με.
Μα γιατί; Γιατί;
Άσ' τον, άσ' τον.
Ο "καλλιτέχνης"!
Λορέντζο, σταμάτα. Κοίτα με, αγάπη μου.
- Τι θέλεις; Γύρνα πίσω. - Όχι, δε θέλω να γυρίσω.
- Πήγαινε σπίτι σου τότε. - Θα έρθω μαζί σου.
- Μα πού; Πού; - Ηρέμησε.
Δεν επιστρέφω σπίτι μου, πάει και τελείωσε.
Θα είμαστε για πάντα μαζί.
Δε χρειάζεται να υποφέρεις άλλο!
Κατάλαβέ το, με χρειάζεσαι.
Ροζέτα, πρέπει να σου πω την αλήθεια.
Ποια αλήθεια;
Δε χρειάζομαι κανέναν.
- Είναι δαντέλα σαντιγί; - Ναι.
Θέλω να δω αυτό το μπλε εμπριμέ φόρεμα με το μαντήλι.
Τι νούμερο είναι το φόρεμα, σινιόρα Μάλι;
- 48, σινιόρα. - Τι μνήμη!
Η Κλέλια είναι εξαιρετική! Θυμάται όλα τα φορέματα.
Δεν ξέρω πώς το κάνει. Εγώ ποτέ δε θυμάμαι τίποτα.
- Ποιο είναι το μέγεθος της μέσης σου; - 60.
- Μην υπερβάλλεις, 64 πάνω κάτω. - Έτσι το βλέπω κι εγώ.
Μπορούμε να το μεγεθύνουμε, δε θα μας πάρει πολύ.
- Μα σινιορίνα, σας διαβεβαιώ... - Εντάξει, έχεις μέση 60.
Τώρα φόρεσε τα κοντά φορέματα και τα απλά αξεσουάρ.
Ζανίν, πήγαινε ν' αλλάξεις.
Πρέπει να δειγματίσουμε τα κοκτέιλ φορέματα.
Δε θα πιάσουν, στη Ρώμη πληρώνουν λίγα και θέλουν να δείχνουν πλούσιες.
Εδώ ξοδεύουν πολλά, αλλά θέλουν να δείχνουν απλές.
- Γιατί; - Κοινωνική διπλωματία.
Σινιορίνα, ήταν η σινιόρα Ζανί, επιβεβαι- ώσε ότι θα πάρει το ανοιξιάτικο μοντέλο,
αλλά θέλει να το δοκιμάσει σε δύο βδομάδες, επειδή τώρα είναι σε δίαιτα.
- Δεν έπρεπε να την αφήσουμε μόνη της. - Ποιος να το φανταζόταν;
Θα έπρεπε να το σκεφτείς.
Θα έπρεπε να την βοήθησες, όχι να την σπρώξεις στο θάνατο!
Καταλαβαίνεις τι έχεις κάνει; Σε άκουσα, της είπες να πάει μαζί του.
Εγώ φταίω δηλαδή; Εσύ τι έκανες; Γιατί δεν...
Κι εγώ φταίω, φταίω πολύ!
Τι συμβαίνει;
- Η Ροζέτα... - Η Ροζέτα Σαβόνε αυτοκτόνησε.
Η Ροζέτα, μια πραγματικά συμπαθητική κοπέλα, αυτοκτόνησε.
Ποιοε θα το φανταζόταν σ' αυτόν τον κόσμο!
Όχι, σ' αυτόν τον κόσμο μπορούσε να γίνει!
- Στον κόσμο που... - Κλέλια!
Σταμάτα τις υστερίες! Τι σε νοιάζει εσένα;
Τι σε νοιάζει; Η Ροζέτα ήταν απλά μια κοπέλα για σένα.
- Αλλά για μένα... - Τι για σένα δηλαδή;
- Κλέλια! - Ποτέ δεν την κατάλαβες.
- Της έδωσες ως και τα κλειδιά του σπιτιού. - Κλέλια; Κλέλια, σταμάτα!
Παίζεις με τα συναισθήματα των άλλων, λες κι όλοι είναι σαν κι εσένα.
Δεν ξέρεις καν πώς είναι τα συναισθήματα αυτά.
Αν κάποιος εραστής σ' αφήσει, απλά βγαίνεις στη γύρα...
- και βρίσκεις τον επόμενο! - Κλέλια, κόφ' το.
Είσαι δολοφόνος! Δολοφόνος!
Το καταλαβαίνεις; Είσαι δολοφόνος! Την σκότωσες με τον κυνισμό σου!
- Κλέλια, σταμάτα! - Όχι.
Πρέπει να το πω και θα το πω! Δεν με νοιάζει καθόλου!
Λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω τι να πω.
Μάλι, έλα σε παρακαλώ.
Με συγχωρείτε.
Θέλουν να δουν κάποια βραδινά φορέματα.
Ποιος είναι;
Ναι, συνδέστε τον.
- Εμπρός; - Εγώ είμαι, Κάρλο.
Ήθελα...
Μίλησα στον αρχιτέκτονα και μου το είπε.
Ναι, όλα.
Ήθελα να σου πω...
- Ήθελα ν' ακούσω τη φωνή σου. - Κάρλο!
Θα σ' έπαιρνα.
Έπρεπε να σε δω.
Αλήθεια;
Έρχεσαι τώρα;
Ευχαριστώ!
Θα κατέβω να σε βρω.
Εσύ είσαι, Νένε;
Γιατί δεν λες τίποτα;
Άκου, Νένε... Νένε;
Νένε, έλα εδώ.
Δεν ξέρω πώς ξεκίνησαν όλα, ήμουν σε κατάθλιψη, δεν... πίστευα τίποτα πια.
Όταν είπε ότι με είχε ερωτευτεί, πίστεψα κι εγώ το ίδιο.
Έτσι σου είπε ότι την αγαπώ κι ότι θα σ' αφήσω.
Όσο πιο πολύ ήμουν μαζί της, τόσο καταλάβαινα πόσο σ' αγαπώ.
Προσπάθησα να της το πω, αλλά ήταν δύσκολο.
Όταν της το είπα, το έκανα εντελώς λάθος.
Νένε, δε θα φύγεις, έτσι; Μην μ' αφήνεις.
Όχι. Ξέρεις ότι θα έφευγα, μόνο αν μ' άφηνες.
Σ' αγαπώ, Νένε.
Εσύ... γιατί μ' αγαπάς ακόμα;
Ίσως επειδή είσαι δύσκολος.
- Την πήγατε στο δωμάτιο 22; - Είπε ότι θέλει μικρότερο δωμάτιο.
- Αλλάξτε το τότε. - Εντάξει.
Κλέλια;
Σ' έψαχνα. Θα ήθελα να τα πούμε λίγο.
Φαντάζομαι τι θέλετε να πείτε, προτιμώ ν' αποφύγω τις δύσκολες συζητήσεις.
Κάντε ό,τι νομίζετε πως είναι σωστό.
- Τι αποφάσισες να κάνεις; - Δεν ξέρω.
Μάλλον θα μείνω εδώ στο Τορίνο.
Μην ανησυχείτε, ξέρω ότι δε μπορώ να συνεχίσω τη διεύθυνση του καταστήματος.
Ξέρω ότι σ' αναστάτωσε. Γνωριζόμαστε εδώ και πολύ καιρό.
Όντως, πολύ καιρό.
Με τα χρόνια περνούσαμε όλο και περισσότερες μέρες μαζί...
και όμως δεν γνωρίζαμε τίποτα η μία για την άλλη.
Ξέραμε μόνο ότι συνεργαζόμασταν.
Λένε ότι υπήρξα τυχερή στη ζωή μου, ίσως είναι αλήθεια.
Αν κι έχω περάσει και δύσκολες στιγμές. Έπρεπε να πάρω δύσκολες αποφάσεις.
Τώρα μ' αρέσει αυτό που κάνω, δε χρειάζομαι τίποτα άλλο.
Ποτέ δεν είχα το χρόνο να κάτσω και να σκεφτώ: "Είμαι χαρούμενη ή λυπημένη;".
Κι αυτό είναι μεγάλη τύχη.
Δεν ξέρω αν η επιλογή αυτού του μονοπατιού στη ζωή μου ήταν η σωστή.
Αλλά ξέρω ότι ξέμεινα με τις επιλογές που έκανα.
Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά μετά από όλα όσα συνέβησαν εδώ στο Τορίνο,
θα αισθανόσουν άβολα.
Η δουλειά μας είναι δύσκολη, το ξέρεις αυτό.
- Αλλά στη Ρώμη... - Τι θα έχω στη Ρώμη;
- Τη δουλειά σου. - Τη δουλειά μου;
Φυσικά, τη δουλειά σου μαζί μας.
Σκέψου το.
Έλα στον ατελιέ αργότερα.
Αν αποφασίσει να επιστρέψεις στη Ρώμη, μπορείς να φύγεις αμέσως.
- Έχει τρένο στις δέκα. - Απόψε;
Είναι το καλύτερο, ποιος ξέρει τι θα συμβεί αν αργήσεις!
Ευχαριστώ πάρα πολύ, είστε πολύ ευγενική.
Ευγενική;
Σε ζηλεύω. Έπρεπε να ξαλαφρώσεις λίγο και ξαλάφρωσες.
Εγώ πάντα έπρεπε να τα κρατώ όλα κλειδωμένα μέσα μου.
Αυτός είναι ίσως ο λόγος που το στομάχι μου είναι πάντα πρησμένο!
Θα σας δω αργότερα. Θα φτιάξω τα πράγματα μου.
- Τα λέμε αργότερα. Θα σε περιμένω. - Τα λέμε.
Μια στιγμή.
Μονό εισιτήριο για Ρώμη απόψε στις δέκα.
Ετοιμάστε και το λογαριασμό μου.
Το κλειδί σας, παρακαλώ.
Φεύγεις δηλαδή;
Θα ήθελα ένα τσάι.
Θες εσύ κάτι;
- Σ' ευχαριστώ που ήρθες. - Ευχαρίστησή μου.
- Δεν ήξερα ότι έπρεπε να σ' αποχαιρετίσω. - Ούτε κι εγώ.
Όταν σου μίλησα στο τηλέφωνο, νόμιζα ότι θα έμενα εδώ για πάντα, μαζί σου.
Πάμε να καθίσουμε.
Ήμουν σίγουρη ότι θα χάσω τη δουλειά μου.
Μα όλα άλλαξαν, ανακουφίστηκα.
Ένιωσα ότι σώθηκα απ' το να σπαταλώ τη ζωή μου με ανθρώπους...
που ποτέ δεν σου συγχωρούν τα λάθη σου.
Άνθρωποι... που μιλάνε χωρίς να κατανοούν ο ένας τον άλλον.
Αντί να σκέφτομαι που χάνω τη δουλειά μου, σκεφτόμουν εσένα.
Εμένα;
Ναι.
Διότι όταν βιώνουμε το θάνατο,
αναλογιζόμαστε τι είναι αληθινό και τι είναι ψεύτικο γύρω μας.
Ένιωσα... ότι σε αγάπησα πραγματικά.
Και λυπήθηκα τον εαυτό μου.
Νόμιζα ότι ήθελα να περάσω όλη μου τη ζωή μαζί σου.
Αλήθεια; Γιατί φεύγεις τότε;
Θα έπρεπε να παντρευτούμε νωρίτερα, όταν ήμασταν νεότεροι.
- Και τώρα; - Τώρα δεν είμαι σίγουρη.
Είναι πολύ αργά για μένα, Κάρλο.
Είμαι μέρος ενός εντελώς διαφορετικού κόσμου. Θα μου λείψει, είμαι βέβαιη.
Έχω συνηθίσει πολύ στην ανεξαρτησία μου για να είμαι...
μια φιλήσυχη σύζυγος σ' ένα ταπεινό σπιτικό.
Η εργασία είναι επίσης ο τρόπος μου να είμαι γυναίκα,
ο τρόπος μου να αγαπώ και να είμαι μέρος της ζωής. Καταλαβαίνεις;
Ίσως μια μέρα θα είμαι αρκετά τυχερή να βρω έναν άντρα να ζήσω μαζί του,
χωρίς να χρειάζεται να θυσιαζόμαστε μεταξύ μας.
Αλλά αν εσύ κι εγώ ήμασταν μαζί Κάρλο,
είμαι σίγουρη ότι ο ένας από μας θα δυστυχούσε.
Ίσως, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ να είμαι δυστυχισμένος μαζί σου.
Μα δεν μπορώ να σου ζητήσω να πάρεις αυτό το ρίσκο.
Νομίζεις ότι είναι εύκολο για μένα να σ' εγκαταλείψω;
Νιώθω σαν την καλή σύζυγο που είναι σε κίνδυνο.
Θεέ μου! Είναι πέντε η ώρα.
Ο κίνδυνος πέρασε. Φύγε.
- Σίγουρα έχεις πολλά να κάνεις. - Ναι.
Περίμενε, να συναντηθούμε ξανά πιο μετά;
Θα πάω πιο νωρίς στο μπαρ του σταθμού και θα περιμένω εκεί.
Θα πάρουμε κάτι μαζί, όπως κάναμε στο εστιατόριο.
Και μετά θα με ξεπροβοδίσεις στο τρένο.
Ναι; Εντάξει; Πρέπει να βιαστώ.
- Βάλτε το στο λογαριασμό, παρακαλώ. - Όχι, το τακτοποιώ εγώ.
Νομίζω ότι είναι αστείος τύπος. Τι θέλεις να πιεις;
- Σινιόρα, το αυτοκίνητο έρχεται αμέσως. - Παρακαλώ, πάρτε τις βαλίτσες μου.
Εμπρός;
- Αποβάθρα 9. - Ναι, έρχομαι.
Είναι ο Κάρλο εκεί, παρακαλώ;
Όχι, δεν είναι σημαντικό. Ευχαριστώ.
Σινιορίνα; Σινιορίνα! Μπορώ να πω κάτι;
ΕΚΔΟΤΗΡΙΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Το τρένο αναχωρεί αμέσως από την αποβάθρα 9.
Το τρένο για Γένοβα, Πίζα, Λιβόρνο και Ρώμη.
- Σας ευχαριστώ, σινιορίνα. - Αντίο.
Θα σε καλέσω αύριο. Να μου προσέχεις την Ερμίν, ναι;
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75